De zoveelste post over het journaille van vandaag

De vierde macht – de pers en media – is er om u te informeren en te entertainen. Vooral dat laatste blijkbaar, want Rik Van Cauwelaert – oude krokodil en al bijna tien jaar directeur bij Knack – laat uitschijnen dat het informeren niet meer is dan terug uitspuwen wat de journalisten te drinken gekregen hebben:

Maar de Belgische bevolking krijgt al jaren de waarheid niet meer te horen. En daar gaat een samenleving uiteindelijk aan kapot.

Sire, er is geen onderzoeksjournalistiek meer.

Hier, een linkje of twee voor de cijferaars:

Het stinkt daar

Ik hoop dat de VRT haar versie van de nota Vande Lanotte rechtstreeks van de sp.a politicus gekregen heeft in plaats van via een lek. Al vrees ik ervoor, want de RTBF heeft het ook maar gepikt van De Redactie.

Ge zou die apen van politici toch een goed pak slaag geven he…

Mee met de tijd

Die van het VRT-medialab willen mee met de tijd. Ze hebben onderstaand filmpje gemaakt:

Interactie met het tv-gebeuren via uw iPad, of uw “smartphone” (god I hate that word, it’s a stupid piece of damn electronics). In de living zonder problemen (lijkt me toch) mogelijk met WiFi, maar wat als je via GPRS/EDGE/3G/HDSPA wilt werken? Dan moet je je provider passeren, en die moet dat toelaten. Mijn fancy schmancy Blackberry Bold 9700 kan bijvoorbeeld geen YouTube filmpjes downloaden (Base heeft het blijkbaar geblokkeerd).

Da’s gelijk iedereen aanmoedigen van met de fiets te gaan rijden op niet onderhouden fietspaden (ik zeg maar wat).

Oh juist ja, ik denk dat Mobistar binnenkort TV gaat aanbieden.

Natuurfilosofie

In mijn vorige post heb ik enkele (mogelijke) oplossingen voorgesteld voor (deelaspecten van) het klimaatprobleem (beschouw ze als kladversies, ik doe dat ook ;-)). Die oplossingen waren zeker niet serieus, laat staan goed becijferd. dM3 heeft een sterk punt wat de verstedelijking betreft, en haalt daarmee heel goed de nuancering aan die nodig is bij het engineeren van oplossingen voor elk probleem. Een oplossing voor een deelaspect van het probleem draagt niet altijd bij tot de oplossing van het totale aspect. Trade-offs zullen altijd nodig zijn.

Trade-offs zijn lastig voor de publieke opinie die héél zwart-wit denkt. Ik durf soms te stellen dat de publieke opinie er gewoon te dom voor is (dom als in: “ze denken er niet aan om nuances te zien of te bedenken, laat staan te uiten”), maar misschien is dit té zwartgallig van me. De publieke opinie wordt hier ook niet in opgeleid. Leerkrachten op scholen zijn dikwijls zelf heel ongenuanceerd in het uiten van hun mening, dito voor ouders en al helemaal dito voor de mainstream pers. Het is vooral ook een kwestie van tijd maken om dingen te becijferen en te bedenken. En dat kan je niet op een half uur. (Zie in dit verband ook de nachtmerrie die het is om aan bruikbare data te komen, laat staan ze te interpreteren!)

Cijfers vinden, da’s voor technische besluiten. Maar filosofisch, daar heb ik nog niet veel over gehoord. Dikwijls doen we alsof de mens buiten de natuur staat. Om niet te zeggen “altijd”. En soms vraag ik me af: staan wij echt wel buiten de natuur? En mogen wij de natuur wel corrigeren als ze ons bestraft voor onze CO2 uitstoot? In welke mate gaan we de natuur nóg meer verkloten als we haar straf gaan corrigeren? Want dan hebben we niet één keer ingegrepen, maar twéé keer. Two wrongs don’t make a right…