Vrije meningsuiting en humor

Reclame voor Toyota die eindigt met een pa die zijn dochter afzet als ze naar het Amerikaans leger vertrekt:

Parodie voor Saturday Night Live waar een pa zijn dochter afzet als ze met IS vertrekt:

Er zijn wat mensen die niet met de parodie kunnen lachen.

Wat dichter bij huis: Peter Sagan knijpt in 2013 in de poep van een bloemenmeisje (en verontschuldigt zich daarvoor):

De organisatoren van de E3-prijs 2015 verwijzen met een kni(j)poog naar bovenstaand accident in een spandoek (maar bergen die plannen al gauw op omdat het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen met een rechtszaak dreigde):

e3prijs2015_kont

Het moet gezegd dat ze bij de E3 wel vaker controversiële spandoeken (laten) maken. Zo was er al het bloemenmeisje Germaine, en eentje met Gaëlle (die toen net in de Playboy gestaan had) waarmee hun vorige sponsor KBC niet echt kon leven.

e3prijs_loh_germaine_e3_prijs__2__2

e3prijs_2013_kinderen

e3prijs_snelste_2013
e3prijs_gaelle_2011

De reactie van het voorzitter van het organiserend comité in 2011, nadat sponsor KBC vond dat de affiche niet kon:

Ons opzet is geslaagd: iedereen heeft onze affiche gezien. De E3 staat er nu al.

Zo gaat het dan, met reclame.

Leestips:

  1. Streisandeffect
  2. Thought police (laat ons eerlijk zijn: niet enkel de overheid speelt thought police maar iedereen binnen onze maatschappij heeft blijkbaar het recht om geschoffeerd te raken)
Advertenties

You Pay Peanuts, You Get Peanuts

“To offer the cheapest flights on the market, the budget carrier had eliminated on-board meals. But it wanted to make sure consumers saw the connection between its minimal service and low fares. So Southwest marketed itself as the “peanut airline”—meaning you fly for ‘peanuts,’ and peanuts are what you get.”

Via Quartz

Over PR-bureau’s (en Valentijn)

Ik kreeg vandaag een mailtje van Leads United in de mailbox binnen. Blijkbaar doen zij de PR voor Google (Belgium). Enfin, een mailtje, eerder een slechte formattering van het persbericht dat ook nog eens in bijlage zat (waar gelukkig de formattering wel deftig was).

De titel was 16 woorden lang (“Valentijn vraagt om compleet andere benadering,
van vrouwen en mannen maar ook van Vlamingen en Walen”, what the fuck en ook wel what else is new) – te lang om in GMail volledig getoond te kunnen worden – en het persbericht zelf telde 12 paragrafen ofzo. Enkel tekst, inclusief wat cijfermatige statistieken van Valentijn-gerelateerde zoekqueries.

Was dat nu te veel werk om daar diagrammen van te maken? Allez, een beetje PR-bureau volgt toch de blogs en twitter-accounts van zijn “instrumenten”? Wat zat er gisteren in mijn delicious-post? Een link naar een blogpost van OKCupid over ideale vragen op een eerste date. En wat staat er in die blogpost? Grafieken van statistieken! Afbeeldingen, dat willen de mensen. Niet een of andere droge tekst. Ik vraag geen FlowingData-level aan infographics (dat mag natuurlijk wel, en je zou er als bedrijf nog ferm mee scoren ook), maar toch een beetje inschattingsvermogen van uw doelpubliek.

Sorry Leads United, maar Talking Heads en Adhese/Enchanté kick your ass.

PS: opvallend afwezig in het persbericht: “fuckbuddy”, “maîtresse” en minnares. Ook in Europa is Google Amerikaans preuts.

Marketing

Marketing, moeilijk kan het niet zijn he:

  1. opvallen (veel lawijt maken, getting naked, …) en
  2. een goed “nodig” product maken en proberen te verkopen.

That’s it.

Of ook niet. Want blijkbaar zijn er nu donderdag in Tour & Taxis in Brussel een zestigtal workshops over marketing met een focus op digital, branding en innovatie.

Registratie is gratis, als je wacht tot op de dag zelf moet je wel 20 euro inkom betalen.

Update: De lieve mensen van The Creative Stores (TCS) (@patrickbosteels, @AnnMarcelis et al) doen een Foursquare actie:

Visit #dmf10, check in @ TCS booth on #4sq = free music DL tx to Universal Music & help unlock the Superswarm badge!

Achteraf is er ook nog de uitreiking van de Mixx Awards (en dinner en afterparty mit cocktails enzo).

Het hek is van de dam

Deze week lanceert Passoã blijkbaar een nieuwe campagne, steunend op – oh hoe creatief – een wedstrijd genaamd Pump Your Party. Stuur wat foto’s en video’s op, en met wat chance wint ge een feestje met Buscemi (als DJ, niet als groep) bij u thuis. Met iets minder chance kunt ge elke week een Passoã party kit winnen. Ja, ge moogt met uw ogen rollen. De Pietel deed het u al voor (hier, hier, hier en hier ook wel).

(Passoã is trouwens véél lekkerder dan Pisang Ambong, maar voor de rest is het, zoals één van mijn heldinnen eerder deze dag zei, iets dat we in onzen jonge tijd dronken; tegenwoordig zit ik tijdens het uitgaan vooral aan water, cola, witte wijn, cava of bruine rum-cola te slurpen).

Be fucking proud of your country man

This shitty country called Belgium ain’t going away. #blackpeoplespeak

Ze zouden beter een filmpje voor de Belgen zelf maken…

Update: ’t is blijkbaar voor de Wereldtentoonstelling in Shanghai. Bovenstaand filmpje is gericht op de zakenwereld, onderstaand filmpje is voor “the general public”.

The great pamphleteer

In New York zitten ze in een of andere alarmfase wegens A/H1N1 griep-dinges-epidemie (persbericht alhier, confirmation needed). Ze hebben daar tegenwoordig vaccins voor. Via Twitter ben ik op een Wired-artikel over de anti-vaccinatie-beweging in de VS gestoten. Een zeer interessant stuk over het aanwenden van angst om mensen te overtuigen (“uw kinderen worden autisten als ze vaccins krijgen!”), massa-marketing en de bij momenten machteloosheid van de wetenschap. De anti-vaccinatie-beweging heeft als “duivel” pediater en uitvinder van het RotaTeq vaccin Paul Offit gekozen. Het artikel is in feite één groot interview met Offit.
Deze quote, helemaal aan het einde van het interview, vond ik wel interessant:

In 19th-century England, he explains, Jenner’s smallpox vaccine was known to be effective. But despite the Compulsory Vaccination Act of 1853, many people still refused to take it, and thousands died unnecessarily. “That was the birth of the anti-vaccine movement,” he says, adding that then — as now — those at the forefront “were great at mass marketing. It was a print-oriented society. They were great pamphleteers. And by the 1890s, they had driven immunization rates down to the 20 percent range.”

Immediately, smallpox took off again in England and Wales, killing 1,455 in 1893. Ireland and Scotland, by contrast, “didn’t have any anti-vaccine movement and had very high immunization rates and very little incidence of smallpox disease and death,” he says, taking a breath. “You’d like to think we would learn.”

Soms, zeer soms, zou je echt wel “de geschiedenis herhaalt zichzelf” willen zeggen.

Denk maar aan wat er in Antwerpen is gebeurd i.v.m. de Oosterweelverbinding: Karel Vinck werd door Sp.a en Ademloos (met ex-reclameman, oprichter van VVL/BBDO en ex-baas van burgemeester Patrick Janssens Wim Van Hees voorop) afgeschilderd als ondemocratische duivel, en half Antwerpen ging kanker krijgen ten gevolge van veel meer fijn stof (alsof er opeens dubbel zoveel camions van Nederland naar Gent moesten, m.a.w. volgens mij ging dat fijn stof niet zo dramatisch vermeerderen; vergeet ook niet dat de oost-kant van de Antwerpse Ring al dwars door bewoond gebied gaat!).

Was ik ook maar een great pamphleteer…

Push n Pull gone wrong – an example

Push on Facebook

Push on Facebook

Here’s an another example of too pushy marketing/personal branding/whatever in the pull-minded era we’re in at the moment. Jean Jacques Cortez, enjoy your 15 seconds of fame.

Notice the “SHOW 7 SIMILAR POSTS”, these are all by him. I mean, dude, post one link to your SoundCloud. Not twenty.

Another thing to notice: he used his profile, and his fan-page. Double content. Joy. Not. Don’t piss off your crowd! And certainly don’t miseducate them by using crappy english.

Recommendations:

  1. Delete the personal profile and do everything through the fan-page. I’m a stupid user, I can’t choose which one I’d want to stop following. What if I miss something? So use one appropriate channel.
  2. Just post one link to your SoundCloud, instead of flooding your followers. If they like your music, and have time, they will listen to it. Trust your crowd.
  3. Lose the capitals. Pretty please.

Push and pull – an incomplete rant about communication, marketing and web 2.0

I’m about to rant on marketing. But first, let me elaborate more on the concepts called “communication”, “push” and “pull”.

Communication: or how a message is sent from sender to receiver.

Communication: or how a message is sent from sender to receiver.

One would think communication is pretty simple. But actually it is not. I’ll try to explain it with the figure above. Communication is perceived to be simple because one often thinks a sender sends a message to the desired receiver through a certain (chosen) channel (telephone, letter, Facebook, e-mail, newspaper, television, …). What some people tend to forget are the filters S (at the sender side) and R (at the receiver side). These filters actually change the message: the sender may choose the wrong words or tone, or the receiver may misinterpret the received message (perhaps because he has a dirty or evil mind). The channel itself is a filter too: an image brings a whole other message than a radio ad.

The push mechanism is quite simple. Let’s assume there is someone listening no matter what is being said. So if you have something to say, you just get yourself a channel leading to those who are listening and push your message through the channel to the listeners. Simple. Classic examples: newspapers, magazines, tv in the pre-digital era, radio. Nobody is nor can be selective on what they watch. Modern examples: the Blackberry mail system which pushes the mail from the server to the mobile device itself without user interaction.

Basically: the filter R doesn’t change a thing to the message, and lets almost every message pass.

The pull mechanism on the other hand, works the other way around. The receiver decides what he’s going to receive (by choosing which channels and messages he’s interested in).

It’s this pull mechanism that actually defines what web 2.0 is all about: the user selects what he wants to receive. Websites got more dynamic: content could be selected by setting the appropriate filters (like the more recent Facebook friend stream). News gathering wasn’t only through tv, radio and newspapers anymore: people started to read blogs and use google to get more (and perhaps less biased) information on certain topics. As the number of blogs and websites they follow grows, they start using feedreaders and subscribe to the sources they want. General newspapers are replaced by numerous feeds about specialised topics (e.g. from xkcd comics over spacediscominimaltechno to – let’s say – the “everyday life” of Imke Dielen).

Since the advent of web 2.0 and the pull mechanism, marketing and especially advertising have to adjust their way of working (more on the difference between advertising and marketing) (and there’s also this more accessible cartoon, via Polle de Maagt) (also checkout this tweet by @broodkast). The game for marketeers actually got more interesting: find “influential” bloggers in your market (or bloggers who have a so-called crowd or tribe that fits the desired market) and have them write about (a.k.a. subtle advertise) your product/brand/whatever.

And there is the problem: most of the times, this marketing 2.0 is way too much focused on advertising (on blogs, Facebook groups, …) and actually not so subtle. By doing this, it’s becoming more and more of spammy through “authorised” channels (cfr my own blogpost on Diesel’s Only The Brave fragrance).

Even worse are the zillions of Facebook groups and fan-pages sending messages and event invites to their subscribers. Can’t “they” build a website where every artist/promotor can post the event and I’ll check what I’ll do this night? Tip: it’s probably called last.fm. But no, every promotor nitwit happens to be on Facebook and sends me each day a group message, an event invite, another message for a double group (because yeah, he’s a nitwit after all). If you have a Blackberry with the Facebook app, you know what I mean.

And have you ever tried to have a conversation (yet another keyword of web 2.0) with these spammers? Good luck with that.

Push became pull became massive push. I’d say it became bull. Social media and web 2.0 were a revolution. But it came at the large price of semi-sollicited spam from marketeer- and advertise-wannabes. It’s a good thing defriending & unfollowing are a trend in 2009.

Epilogue: thanks to companies like Talking Heads some good examples like this Nike+ campaign are available. Other fine examples are @HeathrowAirport and @Kinepolis. They’re unobtrusive and respect the pull mechanism.