God straft onmiddellijk

De afgelopen vierentwintig uur, in een notendop:

  1. een mail richting secretariaat per ongeluk naar de ganse blok verstuurd. Recall doesn’t work people. It. Just. Doesn’t. Work.
  2. Twee bloemenplantdinges met bijhorende potten gaan kopen. Niet genoeg geld meer op de zichtrekening (gotta spend less), gelukkig nog kunnen splitten over hard paper cash en de zichtrekening.
  3. PC banking van Argenta had wat weg van een Waalse werknemer.
  4. De ene bestemmeling van zo’n bloemenplantding had blijkbaar andere plannen dan gepland en was dus niet thuis.
  5. De andere bestemmeling van zo’n bloemenplantding was gewoon kranky en heb ik dus ook maar voor de deur gezet. There’s only so much I can do.
  6. Vijs in een achterband van de wagen. Gelukkig zijn er keizerlijke assistenten om mij uit de nood te helpen. En zit er in een Corsa een volwaardig wiel in plaats van zo’n klein geval.

When the game sucks: stop playing.

(gelukkig zijn er nog maten waar ge wél kunt binnenvallen)

’t Zit tegen

De clip van Steven H. is weeral een storm in een glas water:

Maar ik kan er mij wel mee identificeren, met zijn liedje:

  1. no woman, no cry (schrappen wat niet past);
  2. wegens het auto-accident en drukke Opel-fabriekslijnen: nog een maand geen auto;
  3. op’t werk mocht ik van mijn bazen niet een half jaar naar’t buitenland en daar een dikke vette premie voor krijgen;
  4. en thuis is m’n broer afgestudeerd als industrieel ingenieur bouwkunde en zoekt dus werk (mocht ge iets of iemand weten die zo iemand zoekt ;-)). Helaas loopt het niet van zo’n leien dakje en is onze pa iets te veel in’t stratego aan’t spelen met z’n zoon (zonder dat hij zelf goed weet hoe de arbeidsmarkt in mekaar zit), en dat botst natuurlijk. En ik mag het aanhoren, dat spreekt. Elke avond is er wel een langdurige discussie daarover. En als’t daar niet over gaat, dan wel over de verzekering van m’n nieuwe wagen. Of…
  5. Er zijn geen deftige noch betaalbare woonsten te vinden in de buurt waar ik zoek. Niet dat weglopen van problemen zou lukken. You can ride, but you can’t hide!

Enfin, dat zal allemaal wel overwaaien, daar niet van. Maar den helft van wat hier bovenstaat is sowieso onnodig gezeik dat niet hoeft.

Om met een tamelijk positieve noot af te sluiten: enkele jaren geleden hebben de Revlon Spaz Queens, wat maten van me, ook eens een videoclip gemaakt. I’m featured in it!

Tabula rasa

Dan gaat ge op weekend naar een Sunparks aan zee en sjeest ge op uw gemakske de E40 af richting Oostende en krijgt ge opeens een SMS’ke met de vraaf of ge een koppel autolozen kunt ophalen aan’t station van Tien Om Te ZienBlankenberge. Soms moet men blij zijn dat een goed mens al rijdend zijn GSM bekijkt. Helaas pindakaas kwamen ze nogal tamelijk snel aan in Blankenberge, en als er één ding is wat ik toch wel vrij hard haat, dan is het wel mensen nodeloos in de kou te laten wachten op mijnentwege (ja ik doe dat vaak en ik haat mijn eigenste zelve daar wel voor). Bon, rerouten en over Brugge rijden en een beetje doorperen. Ge moet op Twitter dan niet vragen waar er camera’s staan, want de twitterpolice zegt dan dat ge ne milieuvervuiler zijt en de trein moet nemen en al zeker niet te hard moet rijden. Soms zou ik mensen de nek willen omwringen omdat ge op kleine schaal goed wilt doen voor uw maten en van die mensen dat niet moogt doen.

Mijn mobiel (de wagen, niet de Blackberry Bold 9000) zat volgepropt, daar onderweg van Blankenberge naar De Haan. In den donkere toegekomen, en gepakt en gezakt gesjoempeld over een paleke van wel 15 centimeter hoog. Ge moet niet groot zijn om schade te berokkenen. Met mijn handen vol zakken was er – vanwege de inertie van geest en lichaam – weinig steun te verwachten. Ik mag mijn neus dankbaar zijn dat mijn bril en tanden nog heel zijn! Veel meer dan schaafwonden op het tandvlees was er gelukkig niet aan.

De dag erna vind ik de beschermhoes van bovenvermelde Blackberry Bold 9000 terug in een plas water. Door vuil en nattigheid weinig bruikbaar. Het zal nooit meer goedkomen met die Bold, twee weken later was de trackball kapot, net als de q-toets en de groene hoorn. Unlocken van het scherm was niet meer mogelijk. Bye bye Bold.

Ondertussen nog een try-out van Samtex meegemaakt in Brugge. Vergezeld van Marieke, en Sofie, en Polle, en een Imke Dielen en den Andrew en nog zoveel andere toffe mensen. Plezant en ferm de moeite. Check ze maar eens uit op een festival near you this summer!

De (namid)dag erna nog half verdoofd een Barcamp in Antwerpen bijgewoond. Barcamp werd mogelijk gemaakt door de volgende gulle sponsors:

De namiddag vond ik weinig inspirerend. Veel meer dan een compleet gepikte en bijgevolg zielloze presentatie over digitale piraterij door Jan Seurinck, een crappy presentatie over advanced CSS door een of andere Spaanse eilandbewoner die in België werkte en de rant van Pietel over digitale reclame/marketing/whatever herinner ik me niet. Verkeerd gekozen dus (uit de lijst van presentaties). (ok, ik vergeet hier moedwillig de presentatie van @fotograaf over cheap travelling, enkele van zijn favoriete tools: qfly.nl, kayak.com, lowcostairlines.nl, tripadvisor.com en hotelscombined.com; en de presentaties van @DeFre en Goedles)

Twee weken geleden is onze nonkel overleden, na een lijdensweg van 2 jaar in’t rusthuis. Zware dagen, vooral voor m’n ma. Huistaken overnemen. De mis was mooi. Blij zijn dat er een structuur gelijk de katholieke kerk is. Mensen hebben soms nood aan structuur en rituelen. Veel volk, zeker voor twee jaar niet meer “sociaal” gedaan te hebben. De irrelevantie van al wat hier staat wordt nog maar eens duidelijk gemaakt.