Statistieken

Het internet, dat is mijn kijk op de wereld. En die wereld, die wordt grotendeels bekeken in Google Reader. Google Reader, dat is een feedreader van Google. Zo goed als elke site met veranderende content (blogs, cartoons, nieuwssites, …) heeft een RSS– of Atom-feed. De URL’s van de feeds van de websites die mij interesseren geef ik in in Google Reader.

In plaats van elke avond mijn lijst van bookmarks af te gaan, hoef ik gewoon Google Reader te openen. Ik krijg dan een lijst van alle berichten te zien die ik nog niet gelezen heb. Dat bespaart me heel wat nutteloze kliks (niet elke blog wordt driemaal daags ge├╝pdatet). Het belangrijkste nadeel is dat de lay-out van een site niet wordt meegenomen in Google Reader, maar een kniesoor die daar om maalt…

Clo postte gisteren een bericht over de statistiek-functionaliteit van Google Reader. Vandaag er eens achter gezocht (gevonden onder de noemer “Google Trends”), en dat levert dan drie grafiekjes en wat cijfers op. Zo volgde ik de laatste 30 dagen bijvoorbeeld 437 feeds (waarvan ze niet allemaal even actief zijn), en heb ik 2.337 posts gelezen. Een gemiddelde van 5,35 gelezen posts per geabonneerde feed per maand. Gemiddeldes zeggen zelden iets.

Google Trends geeft een beeld van het aantal posts geplaatst en gelezen. In Figuur 1 kan je zien dat ik tijdens mijn verblijf in New York geen posts kon lezen, maar dat er wel veel geplaatst werden. The show must go on… De dagen erna hield ik me vooral bezig met mijn schade in te halen! Onrustwekkend is dat ik niet kan volgen: ik lees er dagelijks minder dan dat er geplaatst worden. Ik betrap er mij de laatste dagen ook meer en meer op van oninteressante abonnementen op te zeggen.

Figuur 1: Aantal posts geplaatst versus gelezen.

Figuur 1: Aantal posts geplaatst versus gelezen.

In Figuur 2 kan je veel dingen vaststellen. Vooral dat ik geen posts lees als ik slaap. ­čÖé En dat de feeds die ik volg vooral in mijn tijdszone zitten. En dat ik tussen 12h en 13h sowieso niet aan mijn bureau zit. Over twee weken wil ik dit maandgemiddelde nog eens opnieuw zien, ik vermoed dat het tijdstip van posts-lezen zich meer naar de avond zal verplaatst hebben.

Figuur 2: Tijdstip van posten en lezen.

Figuur 2: Tijdstip van posten en lezen.

Figuur 3 geeft dan weer een overzicht in functie van de dag van de week. In het weekend haal ik dus duidelijk mijn schade (een klein beetje in).

Figuur 3: dag van de week.

Figuur 3: dag van de week.

Had ik al gezegd dat ik verslaafd ben aan informatie?

Feedreaders killed the blog stars

Sinds ik een feedreader gebruik om blogs te lezen, merk ik dat het design – daarmee bedoel ik het uiterlijk van een blog – van luttel belang is. Op zich is dat positief, dat wilt zeggen dat de inhoud primeert.

Al is dat voor sommige blogs niet noodzakelijk het geval. Kijk maar eens rond op bijvoorbeeld┬áWolf’s Little Store. Je komt er terecht op een blog die zowel inhoudelijk als esthetisch de moeite waard is. Elke blogpost kan er anders uitzien, dus blader er eens door. Tip: gebruik de toetsen “j” en “k” om te navigeren tussen de posts. Hip!

Maar met een feedreader zie je het design van een blog niet meer, tenzij je doorklikt (wat je dan natuurlijk niet mag vergeten…). En da’s jammer.┬á

Nog een nadeel van een feedreader te gebruiken: het updaten van m’n blogroll (die resem links rechts op m’n blog) gebeurt veel minder frequent. Als ik een nieuwe blog tegenkom, dan smijt ik de URL ervan snel in Google Reader, en daarmee is de kous af. Dit heeft natuurlijk z’n weerslag in allerhande concepten (zoals Google Rank, ongetwijfeld ook MetaTale). Verder zal de mens achter de andere blog niet doorhebben dat ik hem lees, of niet blozen omdat ik naar hem link (niet dat die blogger moet blozen hoor).

En dan zwijg ik nog van het feit dat je zeer snel een slaaf wordt van die feedreader: in koeien van letters laat ie weten hoeveel posts je nog niet gelezen hebt. Evil evil evil (voor koppigaards en nul-freaks gelijk mezelf)!