De essentie van de case Emile

  1. Zieke Emile zit in de DRC te wachten op zijn dood in een death row.
  2. Senator Els Schelfhout (CD&V) is op bezoek in Congo en ziet Emile.
  3. Gans vertederd en aangedaan door Emile’s situatie gaat ze na wat ze kan doen om hem in België te krijgen en zodoende zijn levensverwachting drastisch te vermeerderen.
  4. Een jaar later krijgt Emile een humanitair visum.
  5. Toevallig vliegt er dan een Belgisch militair vliegtuig naar Kinshasa en terug naar Brussel.
  6. Minister van Landsverdediging Pieter De Crem is geen onmens en staat toe dat Emile die Airbus mee  op mag om naar België te komen.
  7. Emile gaat een schitterende toekomst tegemoet, want de adoptieprocedure zal opgestart worden.
  8. Happy ending, want een Belgisch politicus doet (eindelijk?) iets goeds (i.c. ne kleine van een vroegtijdige dood redden).

Helaas pindakaas, er wordt al vlug gevit over het gebruik van een militair vliegtuig (want een senator verdient toch wel genoeg zeker?), of over het voorbijsteken van adoptieprocedures (dewelke dus nog moeten opgestart worden).

PS: Als ge wilt meevliegen met Air Flahaut het Belgisch leger: de AML van 15 Wing is the place to be. Zie dat ge met een Embraer meekunt, die zijn het betrouwbaarst. De Airbussen staan dikwijls in panne, en de C-130H’s zijn nogal oncomfortabel en luidruchtig.

Some random stuff

Liefste lezer, deze post gaat een manusje-van-alles worden en onnavolgbare gedachtesprongen bevatten. U weze gewaarschuwd!

In Nederland zal het verbod op roken in de horeca strenger gecontrolleerd en aangepakt worden. Ik juig dit toe! De overtreding van dat verbod op roken is iets waarmee je als overtreder ook andere mensen (in dit geval: niet-rokers) ambeteert.

Roken op straat mogen ze voor mijn part ook verbieden, je moet maar eens joggen waar net een roker is gepasseerd (dan wilt een mens eens gezond doen…).

Er zijn dan van die types die dan de volgende opmerking maken: “maar roken is een verslaving!!!!! en wat dan met alcohol???? ook verbieden????”. Laat me even overlopen:

  1. één sigaret (of meer) roken = geurhinder, verspreiden van kankerverwekkende stoffen
  2. een weinig pinten drinken = mensen niet lastig vallen, niet tieren, niet roepen, niet handtastelijk worden, niet kotsen
  3. te veel pinten drinken = mensen lastig vallen, tieren, roepen, handtastelijk worden, kotsen, … (pick one or more)

Puntjes 1 en 3: niet toegelaten in de Nederlandse wetgeving, puntje 2 is wel toegelaten in de Nederlandse wetgeving. De nuance zit hem in het lastig vallen van andere mensen.

Meestal wordt ook het argument “ga dan gewoon niet binnen in een zaak waar gerookt wordt” op tafel gegooid. Hallo, je gaat toch nooit alleen op café? En in groep moeten er dan compromissen/toegevingen gepleegd worden. Doorgaans wint de roker. Rokers zijn doorgaans ‘hip’. Just sayin’…

Om maar te zeggen dat ik het niet erg zou vinden dat het hier in België ook wat strenger mag. Cue the boskabout-bashing!

Iets anders: de hypocrisie van de Belgische pers. Tom Boonen wordt in het voorjaar betrapt op cocaïne-gebruik en dat wordt breed uitgesmeerd in de pers. Aja, het kan toch niet dat een sportman en tevens ook voorbeeld voor de jeugd van snuif-eens-een-lijntje doet. Fast-forward (klik, en klik daar dan ook wat rond voor het ganse verhaal) naar de afgelopen editie van I Love Techno, alwaar een portier vriendelijk gevraagd wordt van te doen alsof zijn neus bloedt bij het aanschouwen van een partijtje snuif-eens-een-lijntje door een presentatrice en een wereldvermaarde DJ. Hoeveel jeugd-achtigen waren er alweer aanwezig op ILT? 35.000 ofzo? Vijfendertigduizend! Ha! En dat van die presentatrice en wereldvermaarde DJ heeft nu _amper_ nieuwswaarde? Alstublieft he… (maar ja, in dat wereldje pakt toch _iedereen_)

Of die mensen van De Ochtend op Radio 1. Soms halen ze er de meest irrelevante vragen boven. Wat kan het mij schelen dat Karel De Gucht misschien tegen zijn vrouw gezegd heeft van wat Fortis aandelen te verkopen. Mocht het waar zijn, dan was het nog met 80% verlies ofzo (see me care)… Neen, er zijn dan betere vragen te stellen zoals: “onze militairen zijn vetzakken, hoe komt dat?” (dat was sarcastisch), maar dan mag je je feitelijk verwachten aan een antwoord als “ja, onze jongens zijn gedemotiveerd want ze mogen niet ingezet worden in gevaarlijke opdrachten” of “er is geen geld voor maagringen want er is een tekort in de begroting anders en feitelijk mogen ze toch geen maagring hebben als ze op buitenlandse missie willen” of “na hun 35 zijn ze fysisch toch kapot, dus worden de criteria voor de sportieve testen wat relaxer, en sommigen moeten toch op nen bureau zitten so why care, maar ja, die werden ook meegeteld bij de vetzakken he, STOMME KOE!“. Neen, dan zou ik als journaliste eerder gaan voor de vraag “waarom installeren we geen capabele president in Congo gelijk de USA dat elders ooit gedaan heeft?“…

Zaterdag was ik aanwezig op een drink te Antwerpen ter ere van iemand die zondag een kwart-eeuw oud ging worden. De bedoeling was dat hij zich zou zat drinken zodat hij zijn 25ste verjaardag nooit zou meemaken (as in: black-out hebben van de eerste uren na middernacht, en daarna crashen tot maandag). Hij is feitelijk niet zat geraakt so: FAIL!

Cops, no crooks (c) Auke van Baton Rouge Headquarters

Cops, no crooks (c) Auke van Baton Rouge Headquarters

Daarna ging ik dan naar het eerste verjaardagsfeestje – thema: Cops & Crooks – van de Baton Rouge Headquarters in een marginale keet te Kessel-Lo. Ik was nog niet eens buiten binnen of er werd al een gore zatlap buitengesmeten. Zatte mensen, daar kunt ge – buiten mee smijten – ook niet veel mee he. Anyway: zatte mens out, coole gangster in (met hoed en lange zwarte jas!). Binnengekomen zag ik dat het goed was: gore venten in marcelleke en schoon mamsellen in short shorts! Luttele uren later liep de avond op z’n einde, en ik dacht bij mezelf: ’t is goed geweest.

By the way, hou The Dukes van de Baton Rouge Headquarters maar goed in de gaten, we gaan daar nog van horen!

The Dukes (c) Auke van Baton Rouge Headquarters

The Dukes (c) Auke van Baton Rouge Headquarters

Gisteren ben ik dan nog rap wat gaan bloeden voor Bloedserieus, 400 ml om tamelijk exact te zijn. Ik word oud, want er was daar volk dat in 1990 geboren is! Geen afspraak maken resulteert in 2 uur doorlooptijd, ook al hang je maar 5 of 10 minuten aan je plastieken zakje…

Daarna nog wat DVD’s en CD’s gaan terughalen bij ne copain die net bij het IWT was geweest, een vinylplaatje of vier gekocht (The Eagles – Hotel California, Grace Jones – Island Life, Booka Shade ft Laurie Andersson – Oh Superman! en Yazoo – Don’t Go (Todd Terry Remixes)), wat chinees gegeten met maten bij Ni Hao (11 euro voor een buffet à volonté! *yummie*) en daarna nog gepoold in de Komma. Dat poolen was doorgaans ondermaats met zeer sporadische vlagen van perfectie. Story of my life, quoi?