Het was volle maan en dan lopen alle vrouwen wild

Het was vrijdag volle maan en rond die periode lopen alle vrouwen wild. De ene is dan compleet verloren en slecht gezelschap die een man best in haar hoekje laat zitten wil hij het strijdveld ongeschonden verlaten (voor zover dat nog mogelijk is, een verlies laat altijd zijn sporen na, no matter what you’re trying to win), de andere loopt dan compleet bronstig rond te springen op een rock ende-o roll feestje in het Leuvense, in girl next-door bloemetjeskleedje met diepe decolleté en al. Ze had gewone platte schoenen aan, zo van die ballerina-pantoffel-achtige dingen. Me dunkt veel handiger en minder pijnlijk dan hakken van tien centimeter die vergeefs bedoeld zijn om tot aan mijn vermoedelijk één meter tachtig hoge kin te geraken. Girls: don’t bother wearing those stylish heels, I can certainly appreciate the pragmatism (maar toch veel respect voor het vermeend vrijwillig pijn lijden!). Serieus, de middelvinger richting fancyness en het neen-zeggen tegen beauty-above-pain principe, ik word daar een klein beetje rupsig van.

Over rupsig gesproken: gisteren, de dag na vrijdag en dus nog een klein beetje volle maan, was het feest in Gent. Gaan eten met een goede vriendin en haar lief, met veel drank en gelach. Zo mag het elke keer wel zijn. In combinatie met schoon volk op en rond de dansvloer, en gepaste muziek (toch in de Maecht van Ghent, op Avenue L was het maar teleurstellende 80’ies muziek, al kan dat aan hoeveelheid champagne gelegen hebben) wordt een mens wel content.

Berusting, en genieten van de simpele dingen: meer moet dat niet zijn.

Ik blog dus ik ben

Vroeger stond hier meer persoonlijk gezever op. Enfin, gezever. Dat was serieus geschreven, maar ergens ook weer niet. En dan kwam er Twitter en werden mijn alter ego(‘s) en ikzelf daar ferm verslaafd aan en dan was er geen tijd meer om twee uur te spenderen aan een opiniestuk en bijhorende research, laat staan mooie zinnen te schrijven (en te herschrijven en dan weer te schrappen). Zodus: het bloggen viel wat weg en op den duur waren er meer delicious-samenvattingen (van dingen die ik die dag gelezen heb en/of later nog eens moet lezen) dan dat er genuine content te lezen viel.

Ondertussen ging het leven wel door hoor. Er werd afgesproken met maten en vriendinnen in Leuven, Brussel, Antwerpen en Gent, avant-premières bezocht en gebabbeld met regisseurs en figuurlijk grote actrices zoals Barbara Sarafian. Er werd gelachen met presentatrices die schoon van ver maar verre van schoon zijn en met andere dingen die ik ondertussen allang vergeten ben.

Er werd stiekem en minder stiekem met meisjes (18+ voor de slechte verstaander) gedanst. De ene had mooie, grote, blauwe ogen, de andere een geile kaaklijn. Raar hoe een kaaklijn geil kan zijn. De ene had grote borsten en kleedde zich als een halve sloerie met blote schouder, de andere ging iets meer geraffineerd gekleed. Er werden complimenten gevist en gegeven en gekregen. Er werd voor mij gekookt en ik kookte voor haar en het werd goed bevonden. Ik zette eighties plaatjes op voor hen, en er werd vrolijk gehuppeld en in de badkamer meegezongen. Als je lang genoeg kan spelen is het spel zelf bijna zo leuk als winst.

Er werd weer lustig met de wagen gereden, ook naar diep in Wallonië. Er werd vastgesteld dat er Vlamingen hun Waals lief naar ginder volgen en daar een gezapig leven leiden, temidden van allerlei groen. Er werden plannen gemaakt om iets gelijkaardig te doen, want de vastgoedprijzen swingen hier – euh – van de dansvloer recht de gordijnen in.

Er wordt tegenwoordig weer gelopen. Niet zo snel als ik het zou willen, maar dat mag ook niet verwonderen na twee maand inactiviteit (het was geleden van de 10k Gaston Roelants). Mijn tweetalige franstalige baas heeft me een tienwekendebutantenschema voor de marathon gegeven (ik heb vorig jaar de 20 km van Brussel gelopen, dus dit jaar gaan we voor de marathon), de eerste week zit er al direct een klepper van 20 kilometer in! We gaan dus eerst nog enkele weken opbouwen voor we aan dat schema beginnen.

Ik blogde niet, maar ik was wel.

Antony Arandia’s Pré-Soirée

Liefste lezer (m/v),

ik deel met u de twee laatste YouTube-video’s die ik tot nu toe gezien heb. De eerste is waarschijnlijk het debuut van ene Anthony Arandia, notoir Orlando Bloom copycat maar dan in’t Vlaams. U ziet hem en een collega in een veel te trage kortfilm genaamd Chase The Dream onderweg naar Hollywood’s stardom. En zoals elke steracteur-to-be dat gedaan heeft, leggen ook zij de weg langs publieke vernedering, reclame en porno af. Over porno gesproken, het (niet zo) spreekwoordelijke sletje van mijn lagere school doet mee als Glassex girl (haar naam kwam vandaag in me op, eventjes googelen et voilà; well online she hides).

En het tweede filmpje geeft een sfeerbeeld van Pré-Soirée in de Antwerpse Café Local. Ik ga er niet veel woorden aan vuilmaken.

Cinémanie

Er is meer in het filmspectrum dan blockbusters alleen. Daarom biedt Kinepolis al enkele jaren een alternatief aan voor de filmfan: Cinémanie.

Afgelopen dinsdag werd de zevende jaargang in Leuven afgetrapt met de vertoning van Marieke Marieke, in tegenstelling tot wat u zou kunnen vermoeden geen Brel-film. De film gaat over een meisje dat is opgegroeid zonder een vaderfiguur en dat compenseert door op te trekken met oudere mannen. De film zit vol met schone beelden van de stad Brussel en ook wel met koppels die naakt lepeltje liggen. Niet gratuit. Wel schoon.

Na de vertoning konden we praten met actrice Barbara Sarafian (een idool van Lime) en regisseur Sophie Schoukens. Zo heb ik geleerd dat het scenario eerst werd voorgelegd aan de Vlaamse filmcommissie, maar dat deze het scenario iet of wat te vulgair vond (zou Jan Verheyen voor zijn Team Spirit films met functioneel naakt geld gekregen hebben?). Daarna werd er aangeklopt aan de andere kant van de taalgrens, waar men er minder problemen mee had. Een typisch Vlaamse film met vooral Waals geld dus. Enfin, uiteindelijk stonden alle filmfondsen toch op de aftiteling hoor. 🙂

Vanaf 2 februari komt Rundskop in omloop en op 8 februari zullen Matthias Schoenaerts en regisseur Michaël R. Roskam aanwezig zijn bij de vertoning in Leuven.

2010: the sequel

Deel 1 van mijn jaaroverzicht eindigde met een Lekker Wijf op de luchthaven, and guess what, deel 2 (zie hierboven) begint met datzelfde Lekker Wijf op de luchthaven! Verder ziet u

  • voor de eerste keer een Airbus A380 die opstijgt vanop EBBR,
  • hip camerawerk,
  • een blonde (!) Arabische buikdanseres in Libanon,
  • de zon,
  • part of the Lerkeveld crew,
  • een histerische rappara-roeper,
  • een DC10-style sitdown op het Blauer See festival in Duitsland (track: Reboot – Caminando),
  • een sigaret die aangestoken wordt voor een blondine die denkt dat ik voor Facebook aan het filmen ben,
  • een elektroknecht,
  • Ms Jackass,
  • Gehorschade Kollektiv dat Uphigh Collective – Blend (vocals by Delvis!) speelt op het einde van een feestje in de Brusselse Claridge,
  • Villa die hun edit van Anita Meyer – Why Tell Me Why spelen op Avenue L,
  • iets wat ik verdenk de Take That cover van Relight My Fire te zijn (again op Avenue L),
  • de trein naar Madrid,
  • een feest featuring Gehorschade Kollektiv in Spanje,
  • een hippe hotelkamer,
  • Casanova,
  • shooting from the hip,
  • Fredo van Villa en The Magician (ex-Aeroplane),
  • confetti,
  • een babe die sexy danst met de camera(man),
  • sneeuw (veel sneeuw!) en
  • een countdown.

2010 was de max (vooral off-camera)!

PS: Als er een deel 3 komt, dan zal het zijn met crappy footage taken with the BlackBerry.

2010: First Half

De eerste helft van 2010 in feestretrospect, in een 15-minuten durende crappily edited documentaire.

Featuring countdown op Times Square in New York, OckxFest in Antwerpen, Libertine Supersport in K-Nal (te Brussel), Gehörschade Kollektiv, Merdan Taplak, a not so private dancer, some Pioneer DJM & CDJ action by Mustang, Carte Blanche (Mehdi & Riton), a drunk sleepyhead at Muziekclub Petrol , Technotronic’s Pump Up The Jam, een 1983 Roland TR-909 drummachine, Lekker Wijf en een vliegtuig in de verte.

Don’t touch that stereo

Marshall Masters – Don’t Touch That Stereo

Great amplifiers for rockers and other noise makers, that’s what Marshall is known for. They recently released some proper headphones too, so you can live the Marshall experience wherever you go. Is nice!

The headphones come in two flavors: the Major and the Minor. The Major Marshall is a decent external headset, while the Minor is in-ear. I got the opportunity to test the Major Marshall for a few days, and I must say: wow! The lower end of the frequency spectrum is attenuated much more than in other headphones (dramatically more compared to my Blackberry in-ear phones, and even but not so dramatic to the Technics headphones I use to DJ with). My qualitative impression of the frequency response is shown in the figure below (flatter is better as that means it won’t change the sound of the recording).

Qualitative frequency response for the Major Marshall and regular headphones.

Qualitative frequency response for the Major Marshall and regular headphones.

I read some comments on the Major, and some say the earshells are too small. Some DJ found the basses being attenuated too strong.

My opinion: sound quality is really, really good and I haven’t been annoyed by the earshells in 3 or 4 days, so I guess they’re pretty much OK. The only thing that annoyed me was the packaging: the top and bottom part of the packaging don’t really hold together, so be sure to hold the bottom part! I guess the cardboard is more ecological than plastics, so that should cancel out each other.

That shouldn’t change the opinion on the headset itself: it’s lightweight, flexible yet sturdy and gives tremendous soundwaves, so you really can’t go wrong with this one, as it only costs 99 euros!

You can buy them either online, or in the following stores (in Belgium):

  1. Essentiel
    Schuttershofstraat  9
    2000 Antwerpen
  2. Clinic
    De burburestraat 5
    2000 Antwerpen
  3. Johny Velvet
    Rue de l’hopital 1
    1000 Brussel
  4. Sharff
    Galerie Wellington 16
    1410 Waterloo
  5. Melosport
    Herestraat 50
    3520 Zonhoven
  6. ICC
    Wiedauwkaai 23e
    9000 Gent
  7. Radical Shop
    Rue de la Casquette 38
    4000 Liège
The packaging.

The packaging.

The packaging and the headset.

The packaging and the headset.

A nice detail: a signature by the Marshall creator!

A nice detail: a signature by the Marshall creator!

Some nice fake gold branding.

Some nice fake gold branding.

The Major Marshall in a club setting.

The Major Marshall in a club setting.

The finest in Belgium’s Underground Massive

Last year On-Point started organizing ‘Release’, and together with OndaSonoraLaidback and Eckelwood they decided far too many artists stayed in their bedrooms, their art collecting nothing but dust, be it music, paintings, photos or visuals.

Release 3 flyer.

So On-Point started digging in the massive that is the Belgian underground electronics. And there they are : with a free-to-download compilation jam-packed with new names for you to discover! Genres ranging from house via broken beats over nitty-gritty funk and boogie to hiphop.

DOWNLOAD THE COMPILATION.

We should feel very privileged that the artists involved allow us to share their music. Although some of them like JtotheC, UpHigh Collective, Title and San Soda left sizeable bleeps on different radars already this year, they all deserve (even) more attention. So feel free to spread the word about this compilation.

All tracks are free but if you want to support RELEASE by donating a few gold nuggets feel free to do so.

Note: If this blows up though On-Point might spend it all on a 100ft yacht they’ll put in a fancy Mediterranean port. But you’ll be the first ones they invite to party on it (I hope!!!)

The third edition of Release is taking place December 11th 2010 at Beursschouwburg in Brussels, for more info check the site.