Un weekend avec elle

Skyline van Brussel

Cockpit van de Lexus IS 300h

Het was het verlengd weekend van half-oogst, in de zomer van 2013. Ik checkte in in Hotel Bloom, niet ver van de Botanique. Ik was net de mannen van Infinity Ink gaan ophalen op de luchthaven, en kon nog wat door Brussel wandelen vooraleer ik Ejeca moest gaan oppikken met de Lexus.

Lexus IS 300h on the roof of Parking 58, Brussels

Blurry view on a Brussels street lit by a setting sun.

We gingen in Brussel naar wat de beste Italiaan van België moet zijn en rond middernacht reden we met de IS 300h naar de pier van Blankenberge. “What’s this, a fucking sports car?” vroeg Ali Love toen ik de wagen in sports mode zette en de gaspedaal even induwde.

The Lexus IS 300h Xenon headlights

De xenon-koplampen schoten vooruit en wij werden in de zetel geduwd. Jammer van de trajectcontrole op de E40, maar misschien is het maar goed dat die er wel is.

What’s this, a fucking sports car? – Ali Love, Infinity Ink

Bat lights op de pier van Blankenberge

Infinity Ink speelden zoals gewoonlijk harde house, zo van die pounding beats that make your jeans vibrate, en af en toe daar bovenop de geweldige stem van Ali Love.

Op de terugweg cruisden we aan net geen 160een gezapig tempo over de E40 terug naar Brussel. Ejeca speelde zijn remix van When The Night Is Over en even later klonk een album vol ambient muziek doorheen het soundsystem.

Waw, the bass sounds good on this soundsystem! – Ejeca

IMG_00001569

IMG_00001591

100 in 4e

Het was tien na zes toen ik gisteravond de oprit van de ring opscheurde. Ik had Kavinsky’s Testarossa Autodrive opgelegd, kwestie van wat stoom te kunnen afblazen. De naald stond op 100 toen ik naar de vijfde versnelling schakelde.

Drie bochten verder was het file. Weer wachten. Altijd maar wachten, terwijl ik sneller wil gaan. Sukkel in het leven, koning in mijn hoofd.

Tijdens de middagpauze ontdek ik op Twitter dat Openminds een open data initiatief van de Vlaamse overheid, Open Data Form, host. Commentaren op aankondigingen zijn meer spam dan wat anders, en om de data te verkennen moet je zip-files downloaden. Een van de medewerkers was procesanalist voor het (een?) Peoplesoft project bij de Vlaamse overheid. Een andere zit in zoveel organisaties dat het allemaal maar rap rap moet gaan.

We rijden al honderd terwijl we nog in vierde zitten. Koning in ons hoofd, sukkels in het leven.

Rally in de Elzas

Wie mij volgt op Twitter zou beginnen denken dat ik voor niets een huis aan het zoeken ben want ik ben toch altijd de pist in. Zoals vorige week bijvoorbeeld, toen zat ik twee dagen in de Elzas een Peugeot-fabriek te bezoeken en wat rally te rijden zoals Soeur Clotilde, maar dan met een robuustere auto en minder geschift. Ook: damn you zweedse ex-rally piloot die “you better step on it, or I’ll catch you” tegen me zei.

Anyway, die Peugeot 308: hij ziet er niet echt indrukwekkend waw uit zoals de nieuwe Mercedes A en CLA. Hij heeft er wel wat van weg, vanuit een bepaald standpunt lijkt hij op een kruising tussen een Mercedes A-klasse en een Audi A3 hatchback.

Maar het echt vernieuwende zit binnenin, in wat Peugeot “iCockpit” genoemd heeft: een heel clean dashboard, met een geweldig touchscreen op de middenconsole. Geen crappy graphics noch aansturing met een soortement trackpad zoals in de Lexus IS 300h (waarover in een volgende blogpost meer), maar echte touch. En het scherm reageert vrij snel: er is soms een klein beetje lag maar dat ligt eerder aan het 3G netwerk dan aan het scherm (bijvoorbeeld als je de Coyote app opstart).

En wat met het rijgedrag? Zoals in de inleiding gezegd: we hebben er redelijk speels mee gereden doorheen het geaccidenteerd parcours dat ons gedurende twee dagen werd voorgelegd in de Elzas. Cols op, cols af. Haarspeldbochten, ravijnen, pittoreske dorpjes, … dat soort dingen. Zelfs die keren dat we iets te laat moesten remmen omdat de bocht op de GPS iets minder strak leek dan ie in realiteit was, hield de wagen ons veilig op de baan.

Over veiligheid gesproken: er zit een systeem in de wagen dat kijkt of je nergens tegenaan gaat rijden. Kom je op minder dan 2 seconden van een voorligger, dan zegt het dashboard “Vehicle close”. Kom je nog dichter, dan gaat er een oranje lampje pinken. Kom je echt superdicht, dan maakt ie lawaai en als je echt gaat botsen dan remt de computer de wagen naar een zodanig lage snelheid dat de impact aanvaardbaar wordt (bvb van 50 km/u naar 20 km/u). Geen baanbrekende vernieuwing, want Volvo heeft dit al enkele jaren op z’n wagens. Maar wel goed dat Peugeot dit democratiseert. Je ziet dit remsysteem min of meer in werking in onderstaand filmpje, terwijl Sara aan het rijden is.

(Bij mij werkte het automatisch remsysteem bij een bepaalde testrun niet omdat ik aan het stuur draaide en het systeem dan veronderstelt dat je de controle overneemt en dus weet wat je aan het doen bent – I clearly did not know what I was doing.)

Het leuke aan zo eens uitgenodigd worden op persreis (vergis u niet, dit was een persreis) is dat je ook het merk zelf beter leert kennen. Peugeot is een van de weinige familiebedrijven die al meer dan 200 jaar meegaan. Oorspronkelijk begonnen met het ombouwen van een graanmolen, lang vooraleer er sprake was van auto’s. Ze maakten toen veren (voor de horlogemakers in de buurt), en zagen, en frames voor brede rokken (ge denkt toch niet dat die hofdames stijfsel in hun kleed gooiden?). Ze hebben zelfs fietsen gemaakt! Indrukwekkend en inspirerend, toch wel!

Samenwerken

De laatste weken werk ik voor een aantal (uit de hand gelopen) hobby-projectjes samen met andere werkenmensen. We doen dat vooral via Google Drive. Dat is handig: je kan dan samen aan spreadsheets en presentaties en teksten werken; en dat tegelijk en zonder elkaar honderd versies te moeten doormailen.

TOTDAT ER IEMAND “FUCK YOU” ZEGT TEGEN DAT SYSTEEM EN DAT LIJSTJE IN DIE SPREADSHEET NIET CHECKT OF HIJ WEL CORRECT IS EN VIA FACEBOOK CHAT VOLSTREKT NIEUWE ITEMS BEGINT TE VERMELDEN. HAAAAARRRRGHHH!

I feel the HIIT

Sinds februari ergens ben ik begonnen met 3 keer per week te sporten. Lopen, pompen, crunches, dat soort dingen. Na enkele maanden uitgebreid of vervangen door HIIT trainingen: 45 minuten lang enkele oefeningen herhalen en à fond doorperen met minimale rust tussen de herhalingen.

En daarna kwam er de Insanity workout. HIIT maar nog zotter. En toen was er de 30 day squat challenge van Charlotte. Die ik verving door power squats (springen en in 1 beweging landen en opnieuw springen) ipv gewone squats.

30 Day Squat Challenge

30 Day Squat Challenge

Because I’m loco in the coco. That’s why.

Enkele YouTube channels met oefeningen:

Zot idee: betere weersvoorspelling

Ik heb nog geen market research gedaan en het idee kwam pas gisteravond in me op toen we aan het bbq’en waren terwijl op twitter overal te lande gewag gemaakt werd van buien en onweders: misschien moeten we een wat dikbezaaider netwerk van weerstations hebben, pakt op elke hoek van elke vierkante kilometer. Misschien zelfs nog fijner? Niet elke node hoeft trouwens op een regelmatige mesh te liggen.

Dit is trouwens de huidige situatie in België (bron):

Synoptisch netwerk van weerstations van het KMI

Synoptisch netwerk van weerstations van het KMI

En verder zijn er nog een 270 tal externe weerstations die dagelijks of maandelijks gegevens doorsturen naar het KMI (maar dus niet real-time):

Het klimatologisch waarnemingsnetwerk van het KMI.

Het klimatologisch waarnemingsnetwerk van het KMI.

Elk weerstation rusten we uit met

  1. een windmeter (richting en snelheid)
  2. een drukmeter
  3. een pluviometer
  4. een 360° HD webcam
  5. een zonnepaneel
  6. een batterij
  7. een 3G-modem om alles door te sturen naar een centrale server (bvb elke 30 seconden de historiek van de samples)

Weerstations hoeven trouwens niet op de grond gestationeerd te zijn: we kunnen AUAVs (ook wel bombastisch “drones” genoemd in de mainstream media; die eerste A staat trouwens voor “autonomous”) inzetten om metingen te doen in hogere luchtlagen. Bij de KHBO maken ze er blijkbaar eentje.

Met wat matig geavanceerde wiskunde (splines, time series, neurale netwerken en LS-SVMs bijvoorbeeld?) en fysica kunnen we dan (na een leerperiode) veel nauwkeuriger zeggen dat er daar en daar moet opgepast worden voor hevige wind en regen en god weet wat voor onweder. Hell, ik plak er de term big data op en we bouwen een Storm (ha!) topologie om al die gegevens in real-time te verwerken!

Pensioen

Voor sommigen ver weg, voor anderen zeer dichtbij en dierbaar. De ene zou een groot pensioen krijgen (hallo statutaire ambtenaren), de andere een klein (hallo inwerkende vrouw van die kleine zelfstandige die elk jaar verlies draait maar magischerwijze toch blijft overleven). Zou, want we moeten dat allemaal nog zien.

De brave mensen van Delta Lloyd Life hebben om een of andere reden (snel, geef al uw geld aan hun zodat ge later van hun een extra pensioen krijgt; of ook niet) besloten om een campagne te doen  om Den Belsj wat te doen nadenken over zijn pensioen. Fail, want wij denken alleen na over hoofddoeken achter een loket, ons droomhuis dat niemand gebouwd heeft en dus niet te koop noch te huur staat en werk waarvoor we gestudeerd hebben maar niet vinden omdat er geen fuckingneukende markt voor is.

Soit, tot morgen kunt ge nog wat antwoorden op stellingen die ze op Facebook gooien, zagen op Twitter (pretty please gebruik de hashtag #pensioendebat) en ge kunt ook sms’en naar een of ander nummer maar dat zou ik niet doen als ik u was, want dat kost geld dat ge niet gaat zien tijdens uw pensioen. Just sayin’.

(Sorry voor the tone of voice maar ik ben wat pissed. Bij Houbi is het wat grappiger.)