Af en toe

 

Af en toe log ik nog eens in op mijn @boskabout Twitter account. Ik heb daar dan altijd zeer rap spijt van omdat ik in de loop der jaren iets te veel mensen ben beginnen volgen met het niveau van Thuis, Familie of de HLN.be-commentatoren. Dat gebeurde ongeveer toen StuBru tweets van wereldsterren begon voor te lezen. Daarna zijn dan journalisten van kwaliteitskranten zoals De Tijd (maar ook van mindere-kwaliteitskranten), pundits zoals een Geert Noels en uiteindelijk ook politici op Twitter gekomen. Die laatsten zorgden dan weer voor een relletje omdat ze uitgenodigd waren op Tomorrowland.

Dan heb je van die mopjurken die denken eens grappig te zijn en taksen te vragen op gratis Tomorrowland-tickets om toch maar die 7 politici die uitgenodigd werden te pakken te krijgen.

Af en toe he…

Advertenties

Met Mijn Mond Vol Tanden

Ik werd laatst geconfronteerd met mijn Skype die al mijn contacten met een Baidu link had gespamd. Ik weet niet of jullie veel op Baidu rondhangen maar ik alleszins niet. En toch waren er mensen die zich afvroegen of het de bedoeling was dat ze op die link gingen klikken. Niet dus.

Shout out to Herman en Hans om er mij op aan te spreken, ik zou het zelf pas gemerkt hebben toen ik de volgende keer inlogde op Skype (iets wat ik niet zo vaak doe, en ik klik er zelf al niet op vreemde links). Herman verwees me dra door naar zijn nog maar verse blogpost over cybersecurity. Die post verwijst naar dezelfde website als die die Hans mij had doorgestuurd: https://haveibeenpwned.com/. Eventjes mijn emailadres ingegeven en wat bleek: ik was “enkel” “compromised” in de DropBox en LinkedIn hacks van 2012. Die hebben beide iedereen verplicht van een nieuw wachtwoord in te geven.

Bij Skype/Microsoft gebeurt iets gelijkaardig: ze laten je account een nieuw wachtwoord geven en je nog eens linken met een Microsoft account + je kan magischerwijze opeens zien vanwaar je allemaal ingelogd hebt. In mijn geval: mijn account zat opeens in OekraĆÆene. Zo niet he mannekes!

Maar dus: die befaamde 2-factor authentication krijg je niet zomaar. Je zou blijkbaar nog een tweede keer moeten linken met je Microsoft account [1]. Go fucking figure!

Nog meer leesmateriaal over de spam:

Viceland Launch Amsterdam 23 februari 2017

Die keer dat we naar Amsterdam reden

Reizen is tof. Ge komt dan al nekeer ergens anders en dan apprecieert ge uw eigen land een beetje beter. Allez ja, “eigen land”, precies alsof ik het voor het zeggen heb in la petit Belgiqueske het sjiekske.

Soit, soms is het ook omgekeerd: de Nederlandse radiozenders zijn veel matuurder dan wat we in BelgiĆ« hebben. Enkele weken terug reden we naar de launch party van zender Viceland in Amsterdam (kanaal 21 op Telenet, geen idee of ze op Proximus te vinden zijn). Uiteraard was er veel file onderweg dus van de launch hebben we weinig mee gekregen maar de party was er wel. Een zalig weerzien met de Peter van Social.Lab (they’re hiring! ne social creative!) en zijn madame. En een zalig weerzien met gratis drank obviously (hoera voor hotels om de hoek!). En de dag erna een lekker Nieuw-Zeelands/Braziliaans ontbijt bij Bakers & Roasters, yummie! (Alleen jammer van het moeten aanmelden en een kwartier moeten wachten, damn hipsters!)

@vicelandbe launch

A post shared by boskabout (@boskabout) on

Viceland is de tv-zender van Vice en dus kwaliteitsvolle tv over mensen in de rand van onze maatschappij, het leven zoals het niet voor u of mij is. En dat is interessant. Kwaliteitsvol, want het camerawerk en de editing is beter dan wat je te zien krijgt op vier of op Sporza wielerjaaroverzichten. Ik zeg het maar!

Maar dus: op reis gaan betekent dat je meer kan appreciĆ«ren wat je leuk vindt aan je eigen kutland. En ook beter ziet hoe crappy sommige dingen zijn. Zoals de radio dus. Ik erger me al jaren aan het interview-niveau op StuBru (ik denk dat het begonnen is bij Siska), en sinds kort ook aan dat van de Vandaag-presentatoren op Radio 1. Dan zit ik in mijn auto en roep ik van “maar dat moet ge niet vragen, stomme koei, dit hier is een betere vraag!” Bij wijlen zou ik durven denken dat Koen Fillet de enige is die nog iet of wat pertinente vragen durft te stellen. Wij reden door Nederland op een vrijdagnamiddag en waren onder de indruk van wat we hoorden op zowel 3FM als – als ik het mij goed herinner – Radio 2. Wat een maturiteit!

Afschakelplan

Nu al het woord van het jaar, “afschakelplan”. Als er stroomtekorten zouden opduiken, dan zal Elia het afschakelplan volgen.

Daarnet zag ik een tweet van @pduchesne geretweet worden, met een link naar een data visualisatie gemaakt door datafable.com. Onthou dat

Nu, allemaal goed en wel, zo’n “interactieve” kaart van BelgiĆ« met daarop per gemeente een aanduiding van hoeveel van z’n schakelkasten worden afgesloten. Maar wat zegt ons dat?

Je kan op een gemeente klikken (zwarte pijl), en dan zie je hoeveel percent van de schakelkasten in die gemeente kunnen worden afgeschakeld.

Je kan zoeken op (deel)gemeentes (blauwe cirkel), en dan zoom je in.

En bovenaan kan je filteren op schijven (rode cirkel). Maar wat willen die schijven juist zeggen? In welke volgorde valt welke schijf weg? En welke tijdsspanne?

Toch wel cruciale informatie die niet aanwezig is in deze data visualisatie.

Afschakelplan Tervuren

 

 

American Gangster

Ik was op een of andere manier beland bij een artikel over failliete Amerikaanse sportsterren, en over hoe belangrijk het is om je geld goed te beheren, en dat de clou van het verhaal zeer simpel is: minder uitgeven dan wat je hebt.

Klinkt simpel. Zeker als je het outsourcet naar iemand bij Wells & Fargo, die mens moet zijn cocaĆÆne ook betalen.

In een van de artikels werd verwezen naar de decadentie in videoclips als die van Jay Z – Big Pimpin’ en van het een kwam het ander: ik belandde bij het album American Gangster. Hieronder in volle glorie te aanhoren.

100 in 4e

Het was tien na zes toen ik gisteravond de oprit van de ring opscheurde. Ik had Kavinsky’s Testarossa Autodrive opgelegd, kwestie van wat stoom te kunnen afblazen. De naald stond op 100 toen ik naar de vijfde versnelling schakelde.

Drie bochten verder was het file. Weer wachten. Altijd maar wachten, terwijl ik sneller wil gaan. Sukkel in het leven, koning in mijn hoofd.

Tijdens de middagpauze ontdek ik op Twitter dat Openminds een open data initiatief van de Vlaamse overheid, Open Data Form, host. Commentaren op aankondigingen zijn meer spam dan wat anders, en om de data te verkennen moet je zip-files downloaden. Een van de medewerkers was procesanalist voor het (een?) Peoplesoft project bij de Vlaamse overheid. Een andere zit in zoveel organisaties dat het allemaal maar rap rap moet gaan.

We rijden al honderd terwijl we nog in vierde zitten. Koning in ons hoofd, sukkels in het leven.

Samenwerken

De laatste weken werk ik voor een aantal (uit de hand gelopen) hobby-projectjes samen met andere werkenmensen. We doen dat vooral via Google Drive. Dat is handig: je kan dan samen aan spreadsheets en presentaties en teksten werken; en dat tegelijk en zonder elkaar honderd versies te moeten doormailen.

TOTDAT ER IEMAND “FUCK YOU” ZEGT TEGEN DAT SYSTEEM EN DAT LIJSTJE IN DIE SPREADSHEET NIET CHECKT OF HIJ WEL CORRECT IS EN VIA FACEBOOK CHAT VOLSTREKT NIEUWE ITEMS BEGINT TE VERMELDEN. HAAAAARRRRGHHH!