Viceland Launch Amsterdam 23 februari 2017

Die keer dat we naar Amsterdam reden

Reizen is tof. Ge komt dan al nekeer ergens anders en dan apprecieert ge uw eigen land een beetje beter. Allez ja, “eigen land”, precies alsof ik het voor het zeggen heb in la petit Belgiqueske het sjiekske.

Soit, soms is het ook omgekeerd: de Nederlandse radiozenders zijn veel matuurder dan wat we in België hebben. Enkele weken terug reden we naar de launch party van zender Viceland in Amsterdam (kanaal 21 op Telenet, geen idee of ze op Proximus te vinden zijn). Uiteraard was er veel file onderweg dus van de launch hebben we weinig mee gekregen maar de party was er wel. Een zalig weerzien met de Peter van Social.Lab (they’re hiring! ne social creative!) en zijn madame. En een zalig weerzien met gratis drank obviously (hoera voor hotels om de hoek!). En de dag erna een lekker Nieuw-Zeelands/Braziliaans ontbijt bij Bakers & Roasters, yummie! (Alleen jammer van het moeten aanmelden en een kwartier moeten wachten, damn hipsters!)

@vicelandbe launch

A post shared by boskabout (@boskabout) on

Viceland is de tv-zender van Vice en dus kwaliteitsvolle tv over mensen in de rand van onze maatschappij, het leven zoals het niet voor u of mij is. En dat is interessant. Kwaliteitsvol, want het camerawerk en de editing is beter dan wat je te zien krijgt op vier of op Sporza wielerjaaroverzichten. Ik zeg het maar!

Maar dus: op reis gaan betekent dat je meer kan appreciëren wat je leuk vindt aan je eigen kutland. En ook beter ziet hoe crappy sommige dingen zijn. Zoals de radio dus. Ik erger me al jaren aan het interview-niveau op StuBru (ik denk dat het begonnen is bij Siska), en sinds kort ook aan dat van de Vandaag-presentatoren op Radio 1. Dan zit ik in mijn auto en roep ik van “maar dat moet ge niet vragen, stomme koei, dit hier is een betere vraag!” Bij wijlen zou ik durven denken dat Koen Fillet de enige is die nog iet of wat pertinente vragen durft te stellen. Wij reden door Nederland op een vrijdagnamiddag en waren onder de indruk van wat we hoorden op zowel 3FM als – als ik het mij goed herinner – Radio 2. Wat een maturiteit!

Waterblack-out aka lachen met Schauvliege

Hahaha, een waterblack-out! Waar komt die Schauvliege toch mee af!

Zo gaat dat dan, op Twitter. Een minister met een kabinet en administratie achter haar dat doorheeft dat er misschien iets fundamenteel op til is. Om nog maar te zwijgen van het Rekenhof, een van België’s oudste en veruit meest onafhankelijke instellingen (enfin, denk ik toch).

Op 16 december publiceerde de Nederlandse kamer van het Rekenhof namelijk een rapport over de “zorgwekkende” grondwatertoestand van Vlaanderen. Samenvatting:

Het Rekenhof onderzocht hoe de Vlaamse overheid de instrumenten grondwatervergunning, grondwaterheffing en grijswaterbesluit inzette voor de verbetering van zijn zorgwekkende grondwatertoestand. De overheid voerde de daaraan verbonden maatregelen traag uit en bedong bij Europa uitstel. Het vergunningenbeleid lijkt vruchten af te werpen, maar geldt niet voor alle grondwaterwinningen en biedt juridisch onvoldoende zekerheid. Ook de heffing zorgt sinds 2010 stilaan voor een betere afstemming op de kwantitatieve toestand van de grondwaterlichamen. Het grijswaterbeleid ten slotte kende weinig succes. De drie instrumenten verminderden het grondwaterverbruik vooral in het meest kwetsbare Sokkelgebied.

Ondertussen zitten ze in Sao Paulo zonder water.

The idea of South America’s biggest metropolis, home to 20m people, lacking something so basic seems fanciful. Yet shortages this year have forced schools to suspend classes and restaurants to shut in smaller towns across São Paulo state, where a fifth of Brazilians live and a third of GDP is produced. For months taps in some neighbourhoods of the state capital itself have run dry, especially in the small hours. Unless the rains are unusually bountiful, a disaster looms in 2015.

Misschien toch maar iets minder met la Schauvliege lachen?

Karel De Gucht gaat op z’n bek

Eerder vandaag was er op het internet een verslag te lezen over de meest populaire bestandsformaten op het internet. Ja, soms val ik in herhaling. Blijkt dat PDF het populairste formaat is, ’t is te zeggen: op HTML bestanden na kan je op het internet vooral PDF bestanden vinden.

Maar dan moet je de vraag stellen: worden die PDF’s allemaal wel gelezen, laat staan: gedownload? Blijkt uit een onderzoek van de Wereldbank van niet: 500 van de tussen 2008 en 2012 door hen gepubliceerde beleidsrapporten werden niet eens gedownload!

Verdeling van downloads van beleidsrapporten van de Wereldbank.

Verdeling van downloads van beleidsrapporten van de Wereldbank.

Ik vermoed dat er iets gelijkaardig aan de hand is met YouTube filmpjes over politiek. De meeste daarvan worden amper bekeken. Maar deze hier, die gaat misschien wel eens viraal durven gaan: Europees commisaris voor Handel Karel De Gucht gaat op zijn bek tijdens een kritisch interview over het TTIP akkoord tussen de VS en de EU.

Samenwerken

De laatste weken werk ik voor een aantal (uit de hand gelopen) hobby-projectjes samen met andere werkenmensen. We doen dat vooral via Google Drive. Dat is handig: je kan dan samen aan spreadsheets en presentaties en teksten werken; en dat tegelijk en zonder elkaar honderd versies te moeten doormailen.

TOTDAT ER IEMAND “FUCK YOU” ZEGT TEGEN DAT SYSTEEM EN DAT LIJSTJE IN DIE SPREADSHEET NIET CHECKT OF HIJ WEL CORRECT IS EN VIA FACEBOOK CHAT VOLSTREKT NIEUWE ITEMS BEGINT TE VERMELDEN. HAAAAARRRRGHHH!

Lean & Mean

Ik was afgelopen weekend coach op een of ander startup related event in Antwerpen en heb daar toch enkele dingen vastgesteld die me wat verontrustten:

  1. De basis van de lean startup is dat ie zijn acties baseert op gevalideerde hypotheses. Als je ene hypothese geïnvalideerd wordt omdat je succes-criterium van 60% geïnteresseerden op de Meir niet behaald werd, maar je andere hypothese wel gevalideerd wordt omdat je succes-criterium van 20% geïnteresseerden op een gespecialiseerd forum wél behaald werd, dan schort er misschien iets met je statistisch vermogen. Back to school!
  2. Het zou misschien wel iets zijn om project management als vak in het middelbaar te introduceren.
  3. Dito voor een cursus storytelling. Begin met het probleem duidelijk te definiëren en daarna pas de oplossingen (of waarom iets niet een oplossing is). Niet omgekeerd. Handig voor de presentatie op je pitch. En blogposts al deze die duidelijk niet genoeg storytelling in zich hebben.
  4. Iets over mensen en te weinig zelfvertrouwen.
  5. Iets over mensen en te veel zelfvertrouwen.

Oh well. Gelukkig zijn er nog hoofddoeken en franstalige naamplaatjes waarover we ons kunnen verontwaardigen.

De zoveelste post over het journaille van vandaag

De vierde macht – de pers en media – is er om u te informeren en te entertainen. Vooral dat laatste blijkbaar, want Rik Van Cauwelaert – oude krokodil en al bijna tien jaar directeur bij Knack – laat uitschijnen dat het informeren niet meer is dan terug uitspuwen wat de journalisten te drinken gekregen hebben:

Maar de Belgische bevolking krijgt al jaren de waarheid niet meer te horen. En daar gaat een samenleving uiteindelijk aan kapot.

Sire, er is geen onderzoeksjournalistiek meer.

Hier, een linkje of twee voor de cijferaars:

Over het einde van Google

Ik stootte vandaag (via @martijnsss) op een artikel genaamd Kan Facebook het einde van Google betekenen?, gepost op DutchCowboys.nl.

Veel drama en shit (nou ja), omdat er iemand op TechCrunch er van uitgaat dat Facebook meer van u weet dan Google. Hier is de premisse waar ze uit de bocht gaan:

De Facebookdata staan toe een veel nauwkeuriger idee te krijgen van waar iemand echt in is geïnteresseerd; meer nog, Facebook weet met aan de werkelijkheid grenzende nauwkeurigheid waarin iemand écht geïnteresseerd is.

Pech voor mij dat ik niet alles op Facebook gooi. Verdeel en heers!

Ik heb meer nuttige links in Delicious zitten dan wat ik ooit op Facebook gegooid heb, hell, zelfs op Twitter heb ik meer links geshared dan op Facebook…

Vleeskleurige bh’s

For the love of God and his men, vleeskleurige bh’s zijn zo goed als not done.

Ik liep gisteren rond in het mondaine Gent, en zag daar weer enkele schone vrouwen rondlopen die dachten dat mannen vleeskleurige bh’s niet opmerken in te diep uitgesneden decolletés. Doe liever een zwarte bh aan, da’s altijd stijlvol. Of doe eens zot en ne knalrode of fluogroen (we zien dat toch). Het hoeft niet eens een Marlies Dekkers te zijn!

Tegen de schenen schoppen

Ik denk dat we eind 2005, begin 2006 mogen schrijven. Ronny Belmans, professor Energie aan de K.U. Leuven en voorzitter van een of andere bestuursraad bij Elia, vertelt in de les over elektrische energie.

Hij vertelt dat de markt geliberaliseerd/geprivatiseerd wordt. Dat dat eigenlijk niet zo simpel is om goed te doen, dat je productie, distributie, transport en verkoop opsplitst en in enkele van die opgesplitste delen concurrentie kan laten spelen zodat de prijs daalt.

Hij vertelt ook dat de politici die er iets over te zeggen hebben (Freya was blijkbaar toen ook al aan de macht) er niet veel kaas van gegeten hadden.

Uit het hoofd getekend: de elektriciteitsmarkt. Zoek de fout.

Uit het hoofd getekend: de elektriciteitsmarkt. Zoek de fout.

Vroeger was het van producent naar verbruiker éénrichtingsverkeer. Hier en daar was er wel een bedrijf dat zelf generatoren had (denk een Sidmar), maar van zonnepanelen en windmolens in de normale mens zijn hof was er geen sprake. Elektriciteit werd opgewekt in een random centrale, werd getransformateerd naar 10.000 V omdat je dan met veel minder transportverliezen zit (als ik het mij goed herinner zou je bij 230 V 60% van het overgebrachte vermogen verliezen) en dan in de verschillende dorpen terug naar 230V gebracht zodat de mensen thuis hun tv gewoon in de stekker konden steken.

Wat we nu meemaken met de lokale productie (zonnepanelen en windmolens en warmtenetten in de grond in Jan met de Pet zijn hof) is dat de lokaal aangemaakte elektriciteit terug naar het net vloeit. Probleem: die transformatoren zijn daar niet op voorzien, die bekabeling is daar niet op voorzien, waardoor je met inefficiënte netten te maken krijgt: de kabels gaan kapot van de warmte.

Enfin: de blauwpaarsegroene politici dachten toen mee te reizen met de groene golf, innovatie aan te sporen en mensen aan te moedigen van allemaal vollenbak zonnepanelen en windmolens in den hof te zetten. Vooral zonnepanelen dan, want die waren blijkbaar minder storend voor het oog. De distributeur moest zijn plan maar trekken en de markt zou wel spelen en we zouden wel goedkoper uitkomen want aja, de energiemarkt werd geliberaliseerd en dat was goed.

Niet dus.

(lees: meer ingenieurs in de politiek, pretty please)