FUBAR

Ge kunt kiezen om u neer te leggen bij de dingen des levens. Bij ouders die hun kinderen willen helpen maar eigenlijk vooral (en blijkbaar zonder het te beseffen) er stratego mee spelen. Of bij het feit dat ge niet altijd kunt krijgen wat ge wilt. Of uw auto die kompleet kaputski gaat. En ja, soms maakt dat van mij een Sad Yoda Cat.

Soms. Want toen ik vanochtend naar het werk vertrok, dan schakelde ik dadelijk op mijn zwaarste versnelling, den berg op. Zelfs met een hardnekkige kikker in mijn keel (zo ne groene(!) zo) ging het vlot. Zeer vlot zelfs: op een veertig minuten 20 kilometer overbrugd. Dertig kilometer per uur, doe het mij maar eens na! En daarna dan een ijskoude douche want de warmwaterleiding is kapot.

Alles gaat kapot.

PS: de BAR in FUBAR staat deze keer voor But Allright. Er is al genoeg drama in deze wereld.

Advertenties

Lessons learned after the day I could have died

Ik heb gisteren een ongeval gehad. Ik moest een tweevaksweg waarop een file stond op de rechterrijstrook (iets verderop moest geritst worden) oversteken. Na een tijdje liet een witte camionette me door. Op het moment dat ik stop om te kijken (een camionette is nu eenmaal niet doorzichtig) of er een auto afkomt, knalt (always go with a bang) een BMW mijn voorkant er half af.

Hieronder zijn enkele lessen die ik daarna geleerd heb:

  1. Nooit oversteken tussen een file, zelfs als er een camionette u doorlaat. (ik heb een uur na het ongeval wel een vrachtwagenchauffeur teken zien doen naar het tweede rijvak dat hij iemand ging doorlaten)
  2. Politie staat ook in de file (da’s niet zooo belangrijk, maar vijf minuten na de gebeurtenis doken ze al op in de file om het verkeer te regelen (ten gevolge van die werken verderop).
  3. Bel direct naar uw verzekeraar (in mijn geval Ethias) en laat hen een takelwagen opsturen (zit doorgaans – zelf controleren, op voorhand! – in uw polis) i.p.v. er zelf een op te bellen (dat kost u geld).
  4. Als het callcenter van uw verzekeraar u vraagt naar welke garage de takelwagen jouw auto mag brengen, vraag dan dat ze hem naar een door hen erkende herstellingsgarage takelen (dit heeft zijn gevolg voor de kostprijs van de herstellingen en de eventuele vervangwagen gedurende die herstellingen (die krijg je dus niet altijd onmiddellijk)).
  5. Vul uw aanrijdingsformulier in met de andere partij (de politie hielp ons). Dat wil niet zeggen dat ge akkoord moet gaan met wat ze voorstellen.
  6. Zorg ervoor dat ge aanduidt dat ge stilstond (tenzij ge echt 140 km/h reed), ge weet maar nooit dat het kan helpen.
  7. Controleer bij uw verzekeraar hoe hard uw bonus-malus stijgt bij een ongeval (of is dit universeel vastgelegd?). Kies op basis daarvan uw verzekeraar.
  8. Ga voor een volledige omnium, ook al kost het u 2000 euro per jaar. Je krijgt er alvast een vervangwagen voor (in recht of niet; check toch maar de algemene voorwaarden!).
  9. Carrossiers kunnen meer dan garagisten.
  10. Er bestaan mensen die wrakken opkopen (handig bij totaal verlies). Dit bedrag kan enkele duizenden euro’s bedragen (maar niet veel).
  11. Ga voor een job met bedrijfswagen. Dan heb je de dag erna een nieuwe.
  12. Ga met de fiets naar je werk.
  13. Ga met het openbaar vervoer naar je werk.
  14. Heb geen sociaal leven meer. (vooral dit gaat zwaar worden voor mij)
  15. Life goes on.

Wat ik me nog afvraag: kan ik mijn verzekeraar zijn beslissing aanvechten als hij mij aansprakelijk stelt?

Any car crash you can walk away from is a good one.

Any car crash you can walk away from is a good one.

Tabula rasa

Dan gaat ge op weekend naar een Sunparks aan zee en sjeest ge op uw gemakske de E40 af richting Oostende en krijgt ge opeens een SMS’ke met de vraaf of ge een koppel autolozen kunt ophalen aan’t station van Tien Om Te ZienBlankenberge. Soms moet men blij zijn dat een goed mens al rijdend zijn GSM bekijkt. Helaas pindakaas kwamen ze nogal tamelijk snel aan in Blankenberge, en als er één ding is wat ik toch wel vrij hard haat, dan is het wel mensen nodeloos in de kou te laten wachten op mijnentwege (ja ik doe dat vaak en ik haat mijn eigenste zelve daar wel voor). Bon, rerouten en over Brugge rijden en een beetje doorperen. Ge moet op Twitter dan niet vragen waar er camera’s staan, want de twitterpolice zegt dan dat ge ne milieuvervuiler zijt en de trein moet nemen en al zeker niet te hard moet rijden. Soms zou ik mensen de nek willen omwringen omdat ge op kleine schaal goed wilt doen voor uw maten en van die mensen dat niet moogt doen.

Mijn mobiel (de wagen, niet de Blackberry Bold 9000) zat volgepropt, daar onderweg van Blankenberge naar De Haan. In den donkere toegekomen, en gepakt en gezakt gesjoempeld over een paleke van wel 15 centimeter hoog. Ge moet niet groot zijn om schade te berokkenen. Met mijn handen vol zakken was er – vanwege de inertie van geest en lichaam – weinig steun te verwachten. Ik mag mijn neus dankbaar zijn dat mijn bril en tanden nog heel zijn! Veel meer dan schaafwonden op het tandvlees was er gelukkig niet aan.

De dag erna vind ik de beschermhoes van bovenvermelde Blackberry Bold 9000 terug in een plas water. Door vuil en nattigheid weinig bruikbaar. Het zal nooit meer goedkomen met die Bold, twee weken later was de trackball kapot, net als de q-toets en de groene hoorn. Unlocken van het scherm was niet meer mogelijk. Bye bye Bold.

Ondertussen nog een try-out van Samtex meegemaakt in Brugge. Vergezeld van Marieke, en Sofie, en Polle, en een Imke Dielen en den Andrew en nog zoveel andere toffe mensen. Plezant en ferm de moeite. Check ze maar eens uit op een festival near you this summer!

De (namid)dag erna nog half verdoofd een Barcamp in Antwerpen bijgewoond. Barcamp werd mogelijk gemaakt door de volgende gulle sponsors:

De namiddag vond ik weinig inspirerend. Veel meer dan een compleet gepikte en bijgevolg zielloze presentatie over digitale piraterij door Jan Seurinck, een crappy presentatie over advanced CSS door een of andere Spaanse eilandbewoner die in België werkte en de rant van Pietel over digitale reclame/marketing/whatever herinner ik me niet. Verkeerd gekozen dus (uit de lijst van presentaties). (ok, ik vergeet hier moedwillig de presentatie van @fotograaf over cheap travelling, enkele van zijn favoriete tools: qfly.nl, kayak.com, lowcostairlines.nl, tripadvisor.com en hotelscombined.com; en de presentaties van @DeFre en Goedles)

Twee weken geleden is onze nonkel overleden, na een lijdensweg van 2 jaar in’t rusthuis. Zware dagen, vooral voor m’n ma. Huistaken overnemen. De mis was mooi. Blij zijn dat er een structuur gelijk de katholieke kerk is. Mensen hebben soms nood aan structuur en rituelen. Veel volk, zeker voor twee jaar niet meer “sociaal” gedaan te hebben. De irrelevantie van al wat hier staat wordt nog maar eens duidelijk gemaakt.

Exclusieve beelden vanop Werchter

DJ 4T4 en MC Six die de Joe Pilar Saloon (sponsored by Jupiler, hebd’em?) afsluiten met Michael Jackson – Rock With You.

Ik heb een viertal uur filmmateriaal vanop Werchter, hopelijk krijg ik dat gemonteerd in een kort & deftig filmke. En anders is het voor in mijn privé-collectie… :-]

The howling mad Belgian Joker

wallpaper_heath_ledger_the_joker_1

Neen, ik ga niet meelopen in een mars ter nagedachtenis van zinloos geweld omdat ne gefrustreerde emo (I mean, zwarte schmink rond zijn ogen?) even wraak wou nemen voor het onrecht dat hem ooit werd aangedaan.

Voor de rest: “innige deelneming” aan de familieleden en dierbaren van de slachtoffers. 

Liefste tv-zender één: attention whores! Darwin heeft zijn werk gedaan, neem er een voorbeeld aan en geef de mensen wat entertainment in plaats van ze een collectief schuldgevoel aan te smeren. Mijn puberende zus maakt er alvast  niet minder ambras om hoor!

aanpassing_programmatie

Hoezee

De show die Kerstmis heet is gedaan, de eerste ronde van het volboefen en aan tafel zitten met familie die je (deels) liever niet wilt horen noch spreken is voorbij.

En zo is ook het jaar 2008 gedoemd om achter ons te blijven: de tijd is onverbiddelijk. Signaal om even achter ons te kijken, en en passant elkaar dan ook de beste wensen voor 2009 te geven. Bij deze!

wensen_van_boskabout

Via Clo.

Pushing The Limits

Vandaag was weer zo’n dag waar veel bijval en geluk van achter het hoekje kwam vallen. Hieronder vindt u, beste lezer(es), het relaas.

Een familielid van ondergetekende vertrok op “missie” richting Libanon, waardoor ondergetekende zich toevalligerwijs ook op de AML (Aéroport Militaire Luchthaven) Melsbroek bevond. Toevalligerwijs was er ook een digitale camera in de buurt waarmede onderstaand kiekje kon genomen worden:


Het betreft hier een – in de Brabantse contreien althans – zeldzaam exemplaar van de Antonov 124, het op twee na grootste vrachtvliegtuig ter wereld. Bovenstaande werd wegens gigantisch enthousiasme genomen door de poort van het AML complex. Helaas werd het net vermeld gigantisch enthousiasme ook waargenomen door een werknemer van het AML complex, dewelke mij aanmaande om bovenstaande foto te verwijderen van het digitale fototoestel.

Na het inchecken van de bagage begaven we ons dan naar de kantine met terras, wat onderstaande (toegestane) foto opleverde:


In de achtergrond ziet u Pier A voor inter-Europese vluchten vanuit Zaventem. De Antonov vliegt eerstdaags met materiaal naar Kaboel, Afghanistan voor “onze jongens” aldaar.

Nou, normaal gezien geraakt men – als gewone burger – niet op de tarmac van Melsbroek. Mits wat vrouwelijke charmes in de nabijheid te hebben kan er blijkbaar wel voor gezorgd worden dat men op de tarmac geraakt. Komt daar dan nog eens een vriendelijke Rus/Oekraïener bij die geen Engels verstaat, en dan geraak je nog eens mooi in het cargo-ruim. Hieronder enkele kiekjes:

Even een idee van de grootte geven.

Cargoruim: let op de oranje trap/ladder die op het bovendek uitgeeft.

Containers.

Mountainbike.

Reservewielen voor de mountainbike.

Linkervleugel met uitzicht op de tarmac van Melsbroek. Belgische Airbus A310 van luchtvaartmaatschappij Maybe Airways op de achtergrond.

Het onderstel is kleiner dan verwacht.

Overzicht onder de rechtervleugel.

De neus kan openklappen voor orale toediening. Zoek de “breuklijn”!

Mits wat verdere conversatie met lokaal personeel werd verkregen dat ondergetekende mee de bus op mocht met de vertrekkende militairen – om foto’s te nemen van de Antonov. Zo gezegd, zo gedaan:

Voila, een foto van de Antonov.

Oeps, de voorkant van een Embraer ERJ 135 met – toevalligerwijs – instappende militairen.

Och, zie hier, de achterkant van een Embraer ERJ 135.

Oh, en kijk eens hoe klein dat vliegerkijn is.

Oeps, ne C-130 of twee op de foto. Het paradepaardje van de 15 Wing.

Et voila lieve lezerkijns, dit was het relaas van mijn voorlaatste dag congee van deze week. Morgen staat er weer een avontuur gepland, namelijk een bezoekje aan Linkeroever (not the movie, but the real thing). Don’t expect pictures!