Viceland Launch Amsterdam 23 februari 2017

Die keer dat we naar Amsterdam reden

Reizen is tof. Ge komt dan al nekeer ergens anders en dan apprecieert ge uw eigen land een beetje beter. Allez ja, “eigen land”, precies alsof ik het voor het zeggen heb in la petit Belgiqueske het sjiekske.

Soit, soms is het ook omgekeerd: de Nederlandse radiozenders zijn veel matuurder dan wat we in België hebben. Enkele weken terug reden we naar de launch party van zender Viceland in Amsterdam (kanaal 21 op Telenet, geen idee of ze op Proximus te vinden zijn). Uiteraard was er veel file onderweg dus van de launch hebben we weinig mee gekregen maar de party was er wel. Een zalig weerzien met de Peter van Social.Lab (they’re hiring! ne social creative!) en zijn madame. En een zalig weerzien met gratis drank obviously (hoera voor hotels om de hoek!). En de dag erna een lekker Nieuw-Zeelands/Braziliaans ontbijt bij Bakers & Roasters, yummie! (Alleen jammer van het moeten aanmelden en een kwartier moeten wachten, damn hipsters!)

@vicelandbe launch

A post shared by boskabout (@boskabout) on

Viceland is de tv-zender van Vice en dus kwaliteitsvolle tv over mensen in de rand van onze maatschappij, het leven zoals het niet voor u of mij is. En dat is interessant. Kwaliteitsvol, want het camerawerk en de editing is beter dan wat je te zien krijgt op vier of op Sporza wielerjaaroverzichten. Ik zeg het maar!

Maar dus: op reis gaan betekent dat je meer kan appreciëren wat je leuk vindt aan je eigen kutland. En ook beter ziet hoe crappy sommige dingen zijn. Zoals de radio dus. Ik erger me al jaren aan het interview-niveau op StuBru (ik denk dat het begonnen is bij Siska), en sinds kort ook aan dat van de Vandaag-presentatoren op Radio 1. Dan zit ik in mijn auto en roep ik van “maar dat moet ge niet vragen, stomme koei, dit hier is een betere vraag!” Bij wijlen zou ik durven denken dat Koen Fillet de enige is die nog iet of wat pertinente vragen durft te stellen. Wij reden door Nederland op een vrijdagnamiddag en waren onder de indruk van wat we hoorden op zowel 3FM als – als ik het mij goed herinner – Radio 2. Wat een maturiteit!

Advertenties

Rally in de Elzas

Wie mij volgt op Twitter zou beginnen denken dat ik voor niets een huis aan het zoeken ben want ik ben toch altijd de pist in. Zoals vorige week bijvoorbeeld, toen zat ik twee dagen in de Elzas een Peugeot-fabriek te bezoeken en wat rally te rijden zoals Soeur Clotilde, maar dan met een robuustere auto en minder geschift. Ook: damn you zweedse ex-rally piloot die “you better step on it, or I’ll catch you” tegen me zei.

Anyway, die Peugeot 308: hij ziet er niet echt indrukwekkend waw uit zoals de nieuwe Mercedes A en CLA. Hij heeft er wel wat van weg, vanuit een bepaald standpunt lijkt hij op een kruising tussen een Mercedes A-klasse en een Audi A3 hatchback.

Maar het echt vernieuwende zit binnenin, in wat Peugeot “iCockpit” genoemd heeft: een heel clean dashboard, met een geweldig touchscreen op de middenconsole. Geen crappy graphics noch aansturing met een soortement trackpad zoals in de Lexus IS 300h (waarover in een volgende blogpost meer), maar echte touch. En het scherm reageert vrij snel: er is soms een klein beetje lag maar dat ligt eerder aan het 3G netwerk dan aan het scherm (bijvoorbeeld als je de Coyote app opstart).

En wat met het rijgedrag? Zoals in de inleiding gezegd: we hebben er redelijk speels mee gereden doorheen het geaccidenteerd parcours dat ons gedurende twee dagen werd voorgelegd in de Elzas. Cols op, cols af. Haarspeldbochten, ravijnen, pittoreske dorpjes, … dat soort dingen. Zelfs die keren dat we iets te laat moesten remmen omdat de bocht op de GPS iets minder strak leek dan ie in realiteit was, hield de wagen ons veilig op de baan.

Over veiligheid gesproken: er zit een systeem in de wagen dat kijkt of je nergens tegenaan gaat rijden. Kom je op minder dan 2 seconden van een voorligger, dan zegt het dashboard “Vehicle close”. Kom je nog dichter, dan gaat er een oranje lampje pinken. Kom je echt superdicht, dan maakt ie lawaai en als je echt gaat botsen dan remt de computer de wagen naar een zodanig lage snelheid dat de impact aanvaardbaar wordt (bvb van 50 km/u naar 20 km/u). Geen baanbrekende vernieuwing, want Volvo heeft dit al enkele jaren op z’n wagens. Maar wel goed dat Peugeot dit democratiseert. Je ziet dit remsysteem min of meer in werking in onderstaand filmpje, terwijl Sara aan het rijden is.

(Bij mij werkte het automatisch remsysteem bij een bepaalde testrun niet omdat ik aan het stuur draaide en het systeem dan veronderstelt dat je de controle overneemt en dus weet wat je aan het doen bent – I clearly did not know what I was doing.)

Het leuke aan zo eens uitgenodigd worden op persreis (vergis u niet, dit was een persreis) is dat je ook het merk zelf beter leert kennen. Peugeot is een van de weinige familiebedrijven die al meer dan 200 jaar meegaan. Oorspronkelijk begonnen met het ombouwen van een graanmolen, lang vooraleer er sprake was van auto’s. Ze maakten toen veren (voor de horlogemakers in de buurt), en zagen, en frames voor brede rokken (ge denkt toch niet dat die hofdames stijfsel in hun kleed gooiden?). Ze hebben zelfs fietsen gemaakt! Indrukwekkend en inspirerend, toch wel!

Elite

Het is een klein beetje ironisch dat zij die de mensen van #bbqr en #kloutparty “circlejerkers”, “twitter elite” en “facebook elite” noemden nog niet gezaagd hebben over de Soirées Yelp Elite in het Brusselse (geen idee of ze elders ook zo heten).

Maakt dat van de klagers dan ook circlejerkers die niet verder kijken dan hun neus lang is?

Leesmateriaal:

  1. Is de #kloutparty nu écht overdreven?
  2. Kloutparty, een fuif voor twitteraars (VTM)
  3. Over bbqr’s enzo
  4. #SMC03 Kloutparty, wat het nu echt was

 

Lean & Mean

Ik was afgelopen weekend coach op een of ander startup related event in Antwerpen en heb daar toch enkele dingen vastgesteld die me wat verontrustten:

  1. De basis van de lean startup is dat ie zijn acties baseert op gevalideerde hypotheses. Als je ene hypothese geïnvalideerd wordt omdat je succes-criterium van 60% geïnteresseerden op de Meir niet behaald werd, maar je andere hypothese wel gevalideerd wordt omdat je succes-criterium van 20% geïnteresseerden op een gespecialiseerd forum wél behaald werd, dan schort er misschien iets met je statistisch vermogen. Back to school!
  2. Het zou misschien wel iets zijn om project management als vak in het middelbaar te introduceren.
  3. Dito voor een cursus storytelling. Begin met het probleem duidelijk te definiëren en daarna pas de oplossingen (of waarom iets niet een oplossing is). Niet omgekeerd. Handig voor de presentatie op je pitch. En blogposts al deze die duidelijk niet genoeg storytelling in zich hebben.
  4. Iets over mensen en te weinig zelfvertrouwen.
  5. Iets over mensen en te veel zelfvertrouwen.

Oh well. Gelukkig zijn er nog hoofddoeken en franstalige naamplaatjes waarover we ons kunnen verontwaardigen.

God straft onmiddellijk

De afgelopen vierentwintig uur, in een notendop:

  1. een mail richting secretariaat per ongeluk naar de ganse blok verstuurd. Recall doesn’t work people. It. Just. Doesn’t. Work.
  2. Twee bloemenplantdinges met bijhorende potten gaan kopen. Niet genoeg geld meer op de zichtrekening (gotta spend less), gelukkig nog kunnen splitten over hard paper cash en de zichtrekening.
  3. PC banking van Argenta had wat weg van een Waalse werknemer.
  4. De ene bestemmeling van zo’n bloemenplantding had blijkbaar andere plannen dan gepland en was dus niet thuis.
  5. De andere bestemmeling van zo’n bloemenplantding was gewoon kranky en heb ik dus ook maar voor de deur gezet. There’s only so much I can do.
  6. Vijs in een achterband van de wagen. Gelukkig zijn er keizerlijke assistenten om mij uit de nood te helpen. En zit er in een Corsa een volwaardig wiel in plaats van zo’n klein geval.

When the game sucks: stop playing.

(gelukkig zijn er nog maten waar ge wél kunt binnenvallen)

Het betere vingerwerk

Vrijdagavond was het dat optreden van Triggerfinger, bovenop het MAS in Antwerpen. Toplocatie, topartiesten en topgezelschap. Een klein bommetje erop en een kwart van cool en lekker “online” Vlaanderen lag ergens in het water van de Antwerpse marina.

Triggerfinger kwam er spelen op uitnodiging van Red Bull, die mannen van de gevleugelde stallion en Formule 1 en andere extreme sports. Deze keer lanceerden ze Red Bull Mobile (en en passant ook Red Bull Roofs), iets zoals Mobile Vikings maar dan op het Mobistar netwerk.

In het filmpje hieronder heb ik Helmut Lotti een hoofdrol gegeven, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat die daar kwam doen. Famous reality tv?