Beirut

Beirut, dat is de stad waar Gameboy’s Choplifter plaatsvond (voor zover da’k het mij goed herinner). Wel, volgens mij staan hier nog een paar gebouwen die toendertijd kapot zijn geschoten. Links in mijn venster staat onderstaand gebouw:

Rechts, als ik wat tegen mijn venster plak, heb ik deze vista:

Rechts van de foto is de Beirutse marina gelegen: er liggen redelijk wat fancy pancy jachten aangemeerd. Tussen de twee rechtse gebouwen zou in 2005 toenmalig premier Rafik Hariri door een bomaanslag gedecimeerd geweest zijn. In Beirut zie je dikwijls groepen bewaakt worden door security firma’s. Ook wij worden ’s nachts vergezeld van zo’n team.

Vanochtend moesten we om 10h30 al ontbeten hebben, waardoor onze nachtrust een schamele vijf uur duurde (haja, ik moet er nog over bloggen ook). Het ontbijt in het Monroe Hotel vond ik wel OK: voldoende vers fruit, brood, beleg en dergelijke meer. Flexyflow is er wel wat ziek van geworden.

In de namiddag hebben we een deel van Beirut bezocht. Beirut is een kuststad. Helaas bestaat de kustlijn vooral uit rotsen, en zijn er maar drie publieke stranden (in gans Libanon!). De andere stranden zijn privé, je moet er dus inkom voor betalen!

Beirut's Pigeons' Rock

Beirut's Pigeons' Rock

Beirut lijkt me wel een stad met veel potentieel, maar er is nog veel werk aan. Er zijn propere, afgewerkte delen. Dikwijls afgelijnd met een hefboom en bewakingspersoneel. Andere delen zijn dan weer verloederd.

Verkeer in Beirut: waanzin!

Verkeer in Beirut: waanzin!

Het verkeer is hier trouwens een ramp: je staat er zo goed als altijd in de file. Samen met de Libanese stiptheid manifesteert dit zich dus in overal te laat komen. De wegen, en de architectuur tout court, doen me een beetje denken aan Budapest.

Ik vind het wel frappant hoeveel vrouwen hier ongesluierd rondlopen. Qua volwassen tolerantie en vooruitgang kan dat wel tellen!

’s Avonds zijn we in de Metis naar de voorstelling van vier nieuwe J&B cocktails gaan kijken. Hun professionele mixer legde uit hoe hij ze maakte (aan een cocktail heeft hij 3 maanden gewerkt om hem perfect te krijgen, helaas eentje met koffie, en ja, dat moet je mij sowieso al niet geven…). De mixer-chef is blij als je één van de vier cocktails lekker vindt, nog méér zou fameus straf zijn.

Er zit een sterrenmeisje in het internationaal gezelschap.

Er zit een sterrenmeisje in het internationaal gezelschap.

Ik vond enkel de J&B Phoenix lekker: een zoete cocktail met veel sinaasappelsap in. Zeer vers en fris, en bedoeld als welkomstdrankje. Een dezer dagen gooi ik de presentatie van die film wel online.

Daarna zijn we gaan eten in Abdel Wahab: we kregen er gigantisch veel gangen gepresenteerd (ik denk een tiental), elke gang een soortement Libanese specialiteit. Miljaar heb ik daar goed gegeten! Ik werd zoweer bronstig van! En achter mij zaten Braziliaanse vrouwen die ik eerder al gespot had in de Metis. Man man!

Jammer genoeg gingen wat Afrikaandermannen tijdens het eten al op versiertocht. Die Braziliaanse vrouwen natuurlijk niet meer gezien op de afterparty in rooftopclub White. Godmiljaar!

Schone Braziliaanse en zwarte neger.

Schone Braziliaanse en zwarte neger.

In de White voor de tweede keer deze avond trouwens Stromae – Alors On Danse gehoord, en ook een tech-house remix van Milow’s Ayo Technology. Belgium represent!

3 thoughts on “Beirut

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s