Slapen

Een nachtje slapen doet deugd. Dikwijls is nadien veel weggerelativeerd.

Een nachtje, want toch hebben de gebeurtenissen je mentaal leeggezogen. Ook al tref je weinig tot geen schuld.

Na zo’n nacht besef je dikwijls ook gelukkig je mag zijn met zo’n ouders. Die je veel kansen gegeven hebben. Kansen die ik wel gegrepen heb. Hij niet. Hij heeft er meer gekregen dan ik nodig had. Nu is het aan hem.

Ik ben leeg. Ik kan me niet voorstellen hoe mentaal op mijn ouders zijn. Ook hij zal op zijn. Eigen schuld, dikke bult.

En toch, hadden we niet meer kunnen doen?

3 thoughts on “Slapen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s