Competition kills

Karel Vinck in De Tijd (via):

Volgens Vinck ligt de oorzaak bij ‘een grotendeels verkeerd, inefficiënt en risicovol management’. ‘In de financiële sector merk ik onvoldoende transparantie over bedrijfsstrategiëen en veel egotrippers. De banken zouden beter mensen uit de industriële wereld kiezen als bedrijfsleider.’

Mensen met een deftig gut feeling, met verstand van wiskunde en statistiek, en met een down-to-earth attitude.En zo’n mensen hoeven niet eens op de plaats van bedrijfsleider te komen, maar wel op de niveau’s eronder.

Zo’n mensen moeten op de stoel van product-ontwikkelaar zitten, niet van die haaien die er een bonusje of twee, drie mee willen verdienen. Laat staan dat product-ontwikkelaars elk jaar met een nieuw product moeten komen, om toch maar mee te zijn met de andere banken. “Diversificatie” heet dat dan. Ah nee, “competitie” was het. Competitie tussen de banken onderling, maar vooral: competitie binnen de bedrijven zelf: al die product-ontwikkelaars die elk apart met het meest winstgevende product willen afkomen. En diegene die gewonnen heeft, die krijgt een bonus.

Maar goed, bank A lanceert dus zijn meest winstgevende product (dat toevallig enoooooooorm risico-vol is). Een groot deel van de andere banken proberen dat ook uit te vissen, et voila: het virus verspreidt zich. Om een of andere reden geraakt dat product dan ook nog verkocht (door toedoen van verkopers die overtuigend werken, of klanten die, euhm, zijn zoals klanten dikwijls zijn).

Aha, de verkopers. Die moeten ook aan hun quotum geraken. “Zoveel leningen verpatsen en dan krijgt ge nen bonus van wel zoveel duuzend euro’s.” En de minst koopkrachtige mensen hebben het aan hun been: een lening die ze eigenlijk nooit gaan kunnen afbetalen, want ze hebben een lening voor dit, en een lening voor dat en dat en dat en dat… En als ze een schijf niet op tijd afbetalen, dan kunnen ze een afbetalingsplan nemen. En oei, ze hebben hun rekening van den elentriek niet kunnen betalen. Weer een afbetalingsplan.

En dan zegt de echtgenoot tegen zijn madam: “als ik nu eens huis kocht met een lening, en dat verhuurde, dan hebben we tenminste van daar ook inkomsten eh. Dieje van hierneffe doet dat ook!” En hopla, ze gaan naar de bank. Mamsel de verkoopster smeert hun lening aan (ook al hebben ze er 5 lopen), want ze moet aan haar quotum geraken en aangezien tegenwoordig de madammen meekomen, kan ze geen decolleté meer aandoen waardoor ze niet meer zo makkelijk aan haar quotum geraakt. Dus zegt mamsel de verkoopster: “ok, wij lenen jullie dat geld”.

Maar oei: meneer en madam moeten opeens iets teveel leningen afbetalen, en ze geraken niet meer rond. En meneer is te lomp om drugs te gaan dealen (hij ziet er teveel ne flik uit), en madam is te lelijk om zich te gaan prostitueren en te schoon om in’t zwart te gaan kuisen. Dan maar de huurprijs van dat gekocht huis omhoog. “Oh, meer inkomsten, dan kunnen we meer uitgeven.” En voor ze het weten, hebben ze meer geld uitgegeven dan ze hadden, en krijgen ze geen krediet(en) meer om hun levensstandaard vol te houden.

En dan kunnen ze “opeens” die leningen niet meer afbetalen: de bank is zijn geld kwijt. De vraag is dan: waar is dat geld naartoe? Een antwoord daarop, dat kan u krijgen bij Paul D’Hoore. Of wie weet, binnenkort in de comments.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s