…at a time when The New York Times noted “gin was the national drink and sex the national obsession,” it is an exquisitely crafted tale of America in the 1920s… – About the book
Auteursarchief: boskabout
17 mei 2013
Ik denk dat op vrijdag 17 mei 2013 een geweldig (leerrijk) album gaat losgelaten worden op de wereld. Chilly Gonzales, überzotte pianist, spreekt (nogal redelijk technisch) over het nieuwe album van Daft Punk. Gewoon luisteren.
The Hitmaker
Een documentaire over Nile Rodgers, geniaal muzikant en producer van de afgelopen 35 jaar. Must see.
Dominicaanse Republiek
Nee, ik ga niet naar de Dominicaanse Republiek. Het is allemaal de schuld van die negerzwartrijder in onderstaand filmpje.
(Shameless promo for myself: download mijn De Lijn app voor BlackBerry 10.)
(Dat filmpje is wel ver gezocht. En Jo De Poorter, is dat geen has been?)
Hoe maak ik een Twunch?
- Je surft naar
http://www.twunch.be
- Je scrollt wat naar beneden tot je “You too can propose a twunch” ziet staan.
- Je klikt op die link.
- Authoriseer de Twunch web app bij Twitter (zodat ze de aankondigingstweet vanuit jouw account kunnen versturen).
- Nadat je op “Authorize app” geduwd hebt zal je teruggestuurd worden naar twunch.be alwaar je een Twunch kan aanmaken.
- Kies een bestaande locatie uit het dropdown menu (er heeft iemand een heel lange locatienaam gekozen dus het driehoekje van het dropdown menu valt buiten beeld), of maak een nieuwe locatie aan (gebruik iets dat door Google Maps herkend wordt, want Twunch.be genereert automatisch een link naar Google Maps).
- Kies een timing.
- Voeg eventueel wat commentaar toe.
- Geef aan of de twunch gesponsord is (sommige mensen zijn hier gevoelig aan, dus handig om te weten).
- Indien er maar een beperkt aantal plaatsen is, vul dan hier het aantal beschikbare plaatsen in.
- Duw op “Save changes”.
- That’s it!
Style
One of the disappointments of our age is that men have no mentors in the arts of style. Our fathers, raised too late in the twentieth century to have been allowed to prize style, had nothing to pass on to us. Or they were turned away by the impatience of our younger selves. We, for the most part, were on our own, made the mistakes of youth, and muddled through. – David Granger (Editor-in-Chief, Esquire), The Handbook of Style – A man’s guide to looking good
Eens benieuwd of ik verder dan het voorwoord ga geraken. Oh, en All Stars? Die moeten vuil zijn.
This is a bit cruel sometimes
I’m traveling alone all the time. I like it. I like being alone sometimes. But the problem to me is, sometimes, it’s the beautiful places I arrive and I sea landscapes that are just breathtaking and this food. I’m surround by nice people. The first thought thatcomes, pops up in my mind is that “ooh, I would really like somebody to be here with me, just to share, to show how beautiful is that?” I’ve just realized that all these magic moments, they are all just served for me, you know, to enjoy them alone. This is a bit cruel sometimes. – Nina Kraviz, Between The Beats.
Maverick Tendencies
Nina’s making her own statement, and regardless of whether or not you might agree with her, or even like the music she records and plays, she’s saying something – she’s causing a reaction and sparking debate. I find it refreshing that she often doesn’t do what people expect her to – in an ever more conformist world it’s reassuring to see anyone out there with maverick tendencies. I’m not saying that she doesn’t or won’t make errors of judgement, mistakes are a part of the journey, but remember, this is no wilting flower we’re talking about here, she’s big enough and ugly enough to take care of herself. – Greg Wilson on Nina Kraviz
Makes me think of Top Gun.
Over dj’en
Het gebeurt zelden dat ik iets tegen kom waar ik mij ongelooflijk mee kan identificeren. Vanavond kwam ik ter ore dat er wat buzz was rond een short docu over Nina Kraviz, een house/techno dj uit Moskou. Ik heb haar op Pukkelpop zien draaien, and she was ace. I like her vibe. Ze doet haar ding, en ze heeft fun. I like it when a dj has fun. De short docu is cool. Ik herken de beelden van als ze de terminal van Zaventem binnen wandelt, de tarmac, de stage vanop Pukkelpop.
De short docu is eigenlijk al een week uit, maar blijkbaar duurt het wat eer de andere dj’s het internet bijgelezen hebben. Buzz omdat ze in een bad zit in die short docu en haar seksualiteit gebruikt om nóg bekender te worden. Big deal guys. Soit, heel wat commentaar door wat dj’s en via via ben ik op de blog van Greg Wilson beland. Rechts van de blogpost over Nina stond zijn bio, en om een of andere reden dwaalde mijn oog naar die bio vooraleer ik goed en wel begonnen was aan de blogpost over Nina.
Something clicked.
I’m a DJ from Merseyside. I started out in 1975, but stopped for almost 20 years, between 1984 and the end of 2003, at which point I started again.
One night during the period I wasn’t deejaying, turning off my mind, relaxing, and floating downstream I had what might be termed a moment of clarity. Paradoxically, although I was no longer a DJ in the literal sense I suddenly became aware that I’d never actually stopped being a DJ, for even if I was in a room with just one person I couldn’t help but ask them ‘have you heard this?’, and not only ‘heard’, but ‘have you seen this / read this?’, for it goes beyond music. Already taken somewhat aback by this nugget of self-discovery, I realised, in true eureka style, that this all pre-dates my being a DJ and goes back as far as I can remember – I’ve always had an inherent need to share, it’s absolutely central to my nature. This was quite a revelation.
So it’s no wonder that I became a Disc Jockey, for once I fell in love with those circular pieces of magical plastic during my formative years, it wasn’t a matter of choosing this as a path, the path pretty much chose me. – Greg Wilson
Something clicked.
Het draait niet per sé om mij. Wel om wat ik vind, om wat ik er speciaal aan vind, om waar ik het gevonden heb, om wanneer ik het gevonden heb, om met wie ik het wil delen, om wat ik er mee wil doen. Zelden leg ik al die redenen bloot, en deel ik nothing but the raw data. Als lokmiddel naar meer. Stay childish. Stay hungry.
Thatcher
Thatcher is dood. The Iron Lady. No more. Ik ben te jong om eigenlijk goed te beseffen wat ze voor de wereld betekende.
Op de VRT werd ze afgeschilderd als een rebel die haar eigen zin deed. Dat vind ik ergens wel leuk. Als je je leven laat leiden door anderen, dan kan je er maar beter meteen een eind aan maken. (Just kidding, doe wat je wil.)
In mijn geheugen ken ik Thatcher enkel van de Falklands-oorlog(en) met Argentinië (de Harrier vliegtuigen die konden blijven hangen in de lucht!) en die flauwe Urbanus mop waarbij hij een bus verf mee naar Engeland bracht, for the poor children (om de poort te schilderen, nvdr), aja, ‘t was daar crisis he, aja.
Thatcher is gestorven als barones en zal een ceremoniële begrafenis krijgen. Rest in peace.
